"ข้าวกลับก่อนนะ"
"ไปนะข้าว"
"โอเค ขับรถดีๆ นะ"
หลังเลิกเรียนเธอกับเพื่อนก็แยกย้ายกันกลับบ้านเธอมานั่งรอรถเมล์เที่ยวสุดท้ายพอดิบพอดี ตอนนี้เหลือคนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่เพราะส่วนใหญ่มีรถเป็นของตัวเอง
พรึบ
เสียงคนเดินมานั่งข้างๆ เธอ กลิ่นนี้...
"น้อง...ข้าวกลับช้าจังเลยครับ" แค่หันไปมองก็เจอหน้าหล่อยิ้มจนตาเป็นสระอิอยู่ข้างเธอ นี่กะจะเจอทั้งวันเลยหรือไงคนตั้งเยอะในมหาลัย...วนมาเจออยู่คนๆ เดียวปี3แล้วเวลาว่างยังมีเยอะอยู่อีกเหรอ
"ค่ะ แล้วพี่...เมื่อเช้าเอารถมาไม่ใช่เหรอคะมานั่งทำอะไรตรงนี้" เธอไม่ได้สนใจหรอกว่าใครไปมายังไงถ้าไม่ใช่เพื่อนสาวของเธอและคนแถวๆ นั้นพากันกรี๊ดตอนเห็นเขาขับรถเข้ามหาลัยมา
"เหมามันมีธุระครับพี่เลยให้ยืมรถ" จะบอกว่าเขาตั้งใจอยากกลับกับเธอคงไม่ได้
"...ค่ะ"พูดจบประโยคก็หันหน้าหนี ถ้าเป็นคนอื่นคงคิดว่าเธอมีมนุษยสัมพันธ์แย่ไปแล้วแต่สำหรับเขาช่าง...มีเสน่ห์
รถเมล์คันสี
