"ปกติพี่เป็นคนฟุ่มเฟือยแบบนี้เหรอคะ" เธอหันมาถามเขาหน้าตาเฉย เล่นเอาคนที่ส่งยิ้มหวานอยู่ทำหน้าไม่ถูกเลยทีเดียว
"เอ่อ...ก็ไม่ได้ขนาดนั้นครับซื้อเฉพาะของที่อยากได้จริงก็เท่านั้น" จะบอกว่าฟุ่มเฟือยเลยก็ดูไม่ดี สงสัยต่อไปนี้ต้องเริ่มลดการใช้จ่ายลงแล้วเพราะดูท่าเธอจะไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่
"เหรอคะ กระเป๋านี้ถ้าขาย..."
"ข้าวๆ หยุดก๊อนนน หยุดความคิดนั้นก่อนนะเพื่อน~" พึ่งได้กระเป๋าจากเขามาแท้ๆ คิดจะขายเลยเหรอเนี่ย
"ถ้าน้องข้าวอยากขายพี่ก็ไม่ว่าอะไรครับ" อะไรที่เธออยากทำเขาจะไม่ขัด
"นี่ก็อีกคน เกินไปเพื่อนเกินไป เอาเป็นว่าน้องข้าวใช้ๆมันไปก่อนเถอะนะ ให้มันได้อยู่ด้วยสักพักแล้วจะทำอะไรก็แล้วแต่เลย" สามนั่งส่ายหัวอย่างเอือมกับเพื่อนตัวดี อะไรๆก็แล้วแต่น้องข้าว แสดงชัดขนาดนี้ทำไมไม่บอกชอบขอเป็นแฟนไปเลย แล้วดูน้องมันยังนิ่งเดาไม่ออกเลยว่ารู้สึกยังไง
"ดิน~มาแต่เช้าเลยนะ" เสียงหวานใสดังขึ้นทุกสายตาต
