(Kairi's pov)
ngayon ako ay higit sa energized bilang namin plano upang sa wakas ay umuwi. na-miss ko talaga ang paaralan at hindi na ako makapaghintay na gumaling nang mas mabilis, sa puntong iyo
si cloud ang taong humarap sa akin sa pamamagitan ng pagbibigay sa akin ng mga pagkain na kailangan ko at pagpapainom sa akin ng mga gamot at nutrients sa perpektong oras at tumpak na oras. sa kabila ng hindi namin madalas na pag-uusap at pag-uusap, labis pa rin akong nagpapasalamat na nandiyan siya malapit sa akin, kapag kailangan ko siy
ipinaalam niya sa akin na sa wakas ay makakauwi na kami ngayon, at ang buong katawan ko ay nagkaroon ng kapangyarihan. i disdain it here in the medical hospital, i simply just rest and sit idle. kailangan kong maging malaya muli sa kabila ng bagay na pinaghih
