CHAPTER 31-2

703 Words

"Tigilan mo nga muna ako Declan, ang sakit na kaya ng kepay ko. Maya't maya ka na lang kung humirit eh." Nagawa kong sabihin ang laman ng isip ko sa mga oras na ito dahil mukhang good mood naman si Declan at nakakausap ko ng maayos ng hindi kami nagtatalo. Sana ganito na lang kami para may katahimikan ang buhay naming dalawa. "I won't stop hanggat walang laman 'to," sagot agad ni Declan na hinaplos ang tiyan ko. "Pero pwede namang magpahinga ng isang araw 'di ba?" Imbis na sumagot ito at malanding dinilaan ang batok ko. Heto na naman siya na akala mo ay inaakit lagi ako. Kapag ganito si Declan ay alam kong nag-iinit ito kahit pa nakalubog kami sa tubig. Kung hindi lang nga niya ako yakap ay baka lagpas sa ulo ko ang lalim ng tubig pero dahil matangkad si Declan ay nakalutang ako. "Ta

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD