Eflal
Karımı seviyordum evet ama saygısızlık yaptığında bunun sonucunda beni kırılacağımı anlamalıydı. En mutlu günümdü bugün ya. Hayallerimi gerçekleştiriyordum ama tüm vücudum gerilmişti. Yüzüm zoraki gülüyordu. Herkes durumun farkındaydı. Ne babam ne annem ne karım vardı. Sikeyim böyle işi. Alparslan geldi yanıma.
“İptal edelim.” Dedi. Sakin sakin baktım yüzüne. “Oğlum bu böyle olmaz. Benimle görüşüp ikna eden adam nerede? Onun arzusu nerede?”
“Sıçtılar içine.” Dedim ve bir sigara yaktım.
“Tamam iptal edelim işte.”
“Gelenler var. Bir sürü kişi de yolda.”
“Olsun. Ben üstlenirim sıkıntıyı. Sen direk git. Herkes kokteyle katılır. Güzelce ağırlarız.” Üst üste nefes çektim sigaradan.
“İçim almıyor Alparslan. Hayır şimdi oturup sana içimi dökmek istemem ama hayatta soğudum bir saat
