Eflal’in yüzen kumarhanesine gitmeden önce hastaneye uğradım. Sabahın köründe kalkmış gelmiştim bunun için. Aziz hala yoğun bakımdaydı ama durumu iyiye gidiyordu. Müşaade altında tutulması gerekiyordu.
Doktora biraz kendimi acındırıp asker olduğumu da söyleyince Aziz’in yanına girmeme izin verdi. Sterilizasyon işleminden sonra bonemle falan girdim yanına. Hastane kokusundan nefret ediyorum artık Aziz. Teşekkürler. Cihazların sesi beynime çarpıyordu sanki.
“Aziz,” dedim ve dediğim gibi ağlamaya başladım. Yanında diz çöküp eline kapandım. Ağlamalarımı durduran şey elimi sıkan eli oldu. Hemen kaldırdım başımı ve yüzüne baktım. Yarı aralık gözleri beni buldu.
“Aziz,” dedim dikilerek. “Uyandın çok şükür, iyisin.”
Bir şeyler demek istiyordu ama ağzında nefes alması için bir maske takılıy
