Yatağımı özlemişim. Resmen kemiklerim dinlenmişti. Babamın bağrıltısı bile şimdilik umurumda değildi. Odama çıkamıyor sadece adımı sesleniyordu. Ağırlığımı altımdaki kadının üzerinden alarak yana doğru gerildim. O da uyanmıştı. Başımı çevirerek baktım içimize giren ajana.
“Günaydın kocacığım.” Dedi muzipçe.
“Şu an cıvıklığın hiç sırası değil Lal. Babam aşağıda. Sanırım annem de yanındadır. Lütfen onların isteyeceği gibi biri ol ve kendini tut. Yoksa kendimi açıklamakta güçlük çekeceğim.”
“Bir şey mi dedim ben şimdi?”
Yataktan kalkmış ve hızlıca giyinmiştik. Yüzümü bile yıkama fırsatı bulamamıştım. Elini tuttuğum kadınla merdivenleri indik. Tam da tahmin ettiğim gibi annem de buradaydı. Annem koltuğun ucuna tedirgin bir biçimde oturmuş, babamda tam önünde volta atıyordu. Sinirle volta
