ตอนที่ 6
นายรู้ที่อยู่ของฉันด้วยเหรอ
แสงแดดอ่อน ของยามเช้าสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านเนื้อบางของห้องสวีทสุดหรู แสงสีทองโรยตัวลงบนเตียงกว้าง ปกคลุมร่างบางของ อันธิชา ที่ยังคงหลับใหลอยู่ใต้ผ้าห่มเนื้อนุ่ม
อคิรห์นอนตะแคงข้าง มองเธอด้วยแววตาอ่อนโยนราวกับต้องมนต์ ริมฝีปากของเขายิ้มจางเมื่อเห็นเธอซุกตัวอยู่ในผ้าห่ม กอดมันแน่นราวกับเด็กน้อยที่ไม่อยากตื่นจากฝันหวาน
เส้นผมยาวสยายอยู่บนหมอน ปอยผมบางส่วนตกลงมาปิดแก้มเนียน เขาอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปเกลี่ยออกเบาๆ เพื่อมองใบหน้าของเธอให้ชัดขึ้น
เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของหญิงสาวทำให้บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความเงียบสงบ เขาไม่เคยคิดว่าการได้นอนมองใครสักคนในตอนเช้าจะทำให้หัวใจของเขารู้สึกอบอุ่นได้ขนาดนี้
ปลายนิ้วเรียวไร้ไปตามแนวแก้มนวลของเธออย่างแผ่วเบา ก่อนจะหยุดที่ริมฝีปากเล็กที่เผยอออกเล็กน้อย ราวกับเชื้อเชิญให้เขาสัมผัส
"ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้กันนะ" เข
