Canozan & Toprak Yağmura
1997
"Ağlama!"
Adam çocuğu kolundan sarsarak yere ittiğinde Lorenzo acıyan ellerini umursamadan başını babasına çevirdi. Babası önünde çömeldi. "Ağlamayacaksın!" Lorenzo tek bir gözyaşı bile dökmüyordu. Boncuk boncuk olan bakışları babasının üzerindeydi. "Erkek adam ağamaz! Güçlü olacaksın! Dimdik duracaksın! Sert olacaksın!"
Babası kollarından tutarak onu ayağa kaldırdığında boyu soba kadardı, daha küçücük bir çocuktu Lorenzo. İlkokula gidiyordu. "Sen bir Cassalini'sin!" Babası çenesinden tutup dikleştirdiğinde, "Soyadına leke sürmeyeceksin! Ona layık yaşayacaksın!"
"Ama baba..." dedi yumuşak çocuksu sesiyle. "Annemi özledim ben!"
"Anne yok dedim sana!" Çocuğun kollarından sarsmaya başladı Alvaro Cassalini. "Hiçbir zaman bir kadın için gözyaşı dökmeyeceksin
