My Stupid Neighbor.

MSN #4

"Seriously?! Hindi lang milyonaryo ang mga Hernandez , bilyonaryo sila kuya!"sigaw pa ni Lola, Napapokerface nalang naman ako sakanila. After going in that party ay nagtungo kami sa bahay nila. Ilang kwentuhan din ang nangyare. Kaya hindi ko na namalayan ang oras.

"Mayaman? Swerte na ba ako dahil kapitbahay ko siya?"tanong ko pa na halos bagot na ang mukha.

"Pero bakit kaya sainyo nya napili tumira? Hmmmm baka may gusto sya sayo cie!"Napahalukipkip ako sa mukha ko habang tinititigan si Lola na gumagawa na ng kung ano anong kwento sa isip nya.

"Manahimik ka nga Lola, anak lang sa labas yong Cole kaya kung saan saan nalang sya hinahayaan"Nang maalala ko ang mukha ng masiyahing si Cole parang nakaramdam ako ng awa sakanya.

"Hayy, Take this"iniabot ko ang limang libo kay Ethan. Si Lola naman ay agad agad na kinuha ito.

Pero hindi ko pinatawad ang pagkaing dala dala ko. Akin lang to eh.

"S-sigurado ka ba di---"

"Dadagukan kita kapag hindi mo kinuha!"tinitigan nya ang pera saka ibinalik ito sa kamay ko. Nanlalake pa ang mata ni Lola dahil nawala ito sa kamay nya.

"Ikaw naghirap dyan, Parte mo yan"nginitian nya ako. Pero dahil makulit sya ay kay Lola ko nalang inabot.

"Wag mong bibigay kay ethan. Sainyo yan, Aalis na ko at uuwi ko pa kay Mama itong mga pagkain"Hindi naman na nakaangal pa si Ethan dahil nagtatakbo na si Lola papasok ng kwarto nila.

"Hahatid na ki---"

"Wag na!"bago pa ako masamahan ni Ethan ay nagtatatakbo na ako papalabas. Ayoko ng magpunta pa sya sa lugar na yon. Nasa bahay naman si Mama ngayon kaya sigurado akong ligtas ako sa bahay.

Napatingin ako sa dala dala kong plastic. Siguradong magugustuhan din ito ni Mama. Lakad takbo na ang ginawa ko. Anong oras na din kasi alas onse na siguro. Sana ay gising pa siya para makain nya ang masasarap na pagkaing ito.

Mula sa di kalayuan ay natanaw ko ang isang kotse sa tapat ng bahay namin. Sigurado ay kina cole nanaman yun. Habang papalapit ako ng papalapit ay natanaw ko ang isang pamilyar na bulto.

"You"tawag nya saakin nang madaan ako sa harapan nya. Sinamaan ko lang naman sya ng tingin. Nakacrossarms sya at nakasandal sa kotse.

"Nagulat ako ng bigla nyang hawakan ang braso ko dahil sa hindi ko pagpansin sakanya at iharap ako.

"Im talking to you"dagdag pa nya. Napabuntong hininga ako at tinitigan sya.

"Gusto mo nanaman bang masaktan?"tanong ko sa mataas na tono. Nakita ko ang pagsmirk nya.

"You really are something, hindi mo ba alam malaking kahihiyan ang ginawa mo kanina?"matapang na tanong nya.

"Ano naman ginawa ko?"

"You were Cole's date! So lahat ng ginawa mo magiging konektado saamin!"sigaw pa nya. Hindi naman ako nakaimik. Para kasi syang tanga, Puro business ang iniisip nya kaya stress na stress sya.

"I am a kind person to those who deserves it, Dont you know who---"

"Nope and wala akong balak alamin, So i'll go ahead MANONG"pangiinis ko pa sakanya at napansin kong parang halos umusok ang tainga at ilong nya.

"Manong?"pinigil nya ulit ako sa paglalakad. Hinawakan nya ang siko ko kaya napalingon ako sakanya.

"Yes manong you look old! Wala ka kasing ibang ginawa kundi mastress!"Sigaw ko pa sakanya. Nakahawak pa din sya sa siko ko.

"Tss, Dont get too close to Cole. Then we're fine."Napapokerface naman ako. As if, I want to be close to someone else! Hinawi ko ang kamay nyang nakahawak saakin. "You dont have to say it, wala akong pake sainyong mga Hernandez"papalakad na sana ako. Pero laking gulat ko ng buksan ni Karlo ang pinto. Ngiting ngiti sya sakain nasa tapat sya ng pintuan tila masayang naghihintay. Nakaramdam ako ng panginginig ng katawan. Parang lahat ng buto ko sa katawan ay nanghihina na.

"Are you okay?"Tanong ni Hope. Dahil natigilan ako. Napalingon ako sakanya hindi ko alam kung bakit tila gusto ko magsumbong ng lahat sakanya.

Binalik ko ang tingin kay Karlo na sobrang ngisi ang ginagawa.

"Hey!"nanginginig ako. Hindi ko na mainda ang nasa paligid ko. Ibang iba ang hitsura ni Karlo ngayon. Hindi lang siguro alak ang dumadaloy sa pangangatawan nya ngayon.

Okay lang kaya si Mama?

Gusto ko mang ihakbang ang mga paa ko at lumapit kay Karlo. Hindi ko magawa dala ng takot.

Gusto kong makita si Mama.

"Patience!"napabalik ako sa wisyo ng makitang si Cole na ang humawak sa magkabilang balikat ko. Napatingin sya sa gawi ng tinitignan ko.

"Do you need help?"Tanong nya. Nakangiti sya saakin pilit inaalam ang ekspresyon ng mukha ko.

"D-do you need to go to the hospital?"tanong pa ni Hope. by just looking at them ano bang maitutulong nila saakin? They werent there to help me, Nandyan sila para gamitin lang rin ako. Besides ayoko na ring mandamay pa ng iba sa problema ko.

"I-I need to go hom---"nagulat ako ng biglang nagmamadaling lumabas si Karlo. Nakita ko pa ang pagngisi nya habang paoalapit sya saakin.

Sobrang bilis ng kalabog ng dibdib ko.

"Anong ginagawa nyo sa anak ko?!"tanong nito. Sinuri naman sya ng dalawang magkapatid mula ulo hanggang paa.

"I dont see any resemblance, sorry sir You dont look like her father"Preskong pagkakasabe ni Hope.

"Ah, hindi po sa wala akong galang pero mukhang natatakot po yata sya sainyo"Banat pa ni Cole. Walang lumalabas mula sa bibig ko.

"Gusto nyo bang mabugbog ko kayo?"inis na tanong ni Karlo sa mga ito.

"Halika na Patience! Uuwi na tayo"aniya at hinila ang kamay ko. Pero agad naman hinawakan ni Hope ang braso ko. Parang pinipigilan akong makalapit dito.

"Call the police , Cole"Hope instructed.

"Hindi nyo ba maintindihan anak ko sya!"sigaw pa nito"Hoy babae ka paliwanag mo sakanilang anak kita!"sigaw nya saakin. Madilim ang bahay namin. Natatakot akong pumasok sa loob noon. Baka anong nakaabang saakin na masalimoot na bagay. Diniinan pa ni Karlo ang hawak saakin.

"Sir, Bitawan nyo ho si Patience. Nasasaktan na sya!"Iritang pagkakasabe ni Cole.

"Let go of my twin or i'll fucing kill you"mula sa di kalayuan ay natanaw ko ang isang lalakeng napakatangkad at puti. Kasama sya ni mama.

He looks like me. I look like him.

No question about it he's my twin.

"Rance!"I said in high tone. Tumulo nalang din ang luha ko habang papalapit sya saamin kasama si Mama. So wala pala si mama sa bahay dahil halatang kasusundo nya lang kay Rance at may dala pa itong maleta.

"Yo"ngiting pagkasabi ni Rance saakin. Binitawan na rin ako ni Karlo kaya nagmamadaling tumakbo ako kay Rance at niyakap sya.

"You get prettier ha"aniya pa sa malokong tinig. Nagkaroon din ng accent ang boses nya. Umiyak ako sa dibdib nya habang nakasuksok ako doon. How i miss him!

"Ate patience"inalo nya ako.

"We're very sorry maam, Its just we cant trust him, because patience looks she's scared when she saw this man"sabi pa ni Cole ng makita si mama. Napatahimik naman si Mama pero tumango rin.

"Let's go Cole, its their problem we're not involve here anymore"sabi pa ni Hope at tumalikod na.

"I know what to do, So leave now HOPE"at nagkainitan nanaman silang dalawa.

"You, what did you do to her?"turo ni rance kay Karlo"Did you f*cking hurt her?"tanong ni Rance kay Karlo. Lango man ito sa alak pero alam nya pa ding kumalma.

"H-hindi, sa katunayan pinapapasok ko sya dahil sino sinong mga lalake ang kasama nya. At nakikipaghawaka---"

"So you're thinking that my sister is a slut?"tanong ni Rance.

"Hindi sa gan---"

"Sh*t up , You dont even have the right to tell my sister whom she'll be friends with"malaking lalake si rance. Parehas lang naman kami ng edad pero mukhang matured na matured na sya.

"Bastos kang bata ka!"sigaw ni Karlo.

"Oy, hindi mo tatay to?"turo ni Cole kay Karlo at talagang bumalik pa ito sa usapan. Si Hope naman ay halatang kunsimido na at piningot na si Cole sa tainga.

"Hope! Enough!!"sigaw ni Cole pero hindi sya inimik ng kapatid at mas hinila pa sya.

"We're very sorry for interrupting you, this kid is very immature"sabi pa ni Hope bago umalis at pumasok sa bahay ni Cole.

"T-tama na yan, Pumasok na tayo sa loob"sabi pa ni Mama. Nakatingin lang ng masama si Rance kay Karlo. Pero sumunod lang din ito kay Mama.

Nung gabing iyon. Nalaman kong dito na titira si Rance. Hinahanap nya daw ako sa sss pero ng makita nya ako ay hindi ko man lang nakita ang message nya. Kaya si Mama ang nakausap nya at pinlanong isurprise ako.

Lolo and Lola will also visit us. Halos magkaroon ng labis na saya ang puso ko. Dahil ang masalimuot na bahay na ito ay unti unti ng nagiging tahanan para saakin. Dahil nandito na ulit si Rance.

"Hey, its our room isnt it?"tanong ni Rance ng patulog na kami. Nginitian ko naman sya ng kay lawak.

May dala dala syang mga gamit. Tsokolate at marami pang pasalubong para saakin.

"Bakit inaayos mo pa din 'tong higaan ko?"Even if wala na si Rance, inaayos ko pa din ang kama nya. Because i always believe that Rance will come back no matter what.

"Kasi alam ko one day you'll be here again"napahawak sa batok si Rance at nginitian ako.

"Sorry for leaving you behind, I know that karlo is something, we'll find a way para mapaalis sya dito"banat pa ni Rance saakin at humiga sa kama nya.

"Btw, is he hurting you?"tanong ni Ranceh saakin. Hindi naman ako nakaimik.

No hindi nya kaya si Karlo.

Madadamay lang sya.

"H-hindi naman"sabi ko pa tinitigan lang ako ni Rance. Matagal ito at may panuri sa mga tingin nito.

"R-rance matulog na nga tayo! Madaling araw na eh!"he just sighed and smiled at me.

"I promise you, hindi na ulit kita iiwan"Sa aming dalawa ako ang unang lumabas kaysa sakanya. Kaya ate ang tawag nya saakin.

Kinaumagahan kinabahan ako ng makitang walang Rance sa tabi ko. Nanaginip lang ba ako? I look for his bag at nandoon nga ito.

Pero nasaan sya? Sinaktan kaya siya ni Karlo?! Nagmamadali akong bumaba sa kaba. Kahit ako nalang wag lang si Rance. Sa sobrang pagmamadali ko ay sumadsad pa ako pababa. Mabuti nalabg ay walang nakapansin sakanila.

Just to see Rance, Mama, Cole and Karlo. Nagpiprepare si Rance ng pagkain kasama si Mama. Si Cole naman ay nakaupo na sa hapagkainan at ngiting ngiti. Its a sunday morning ang saya pala ng ganitong ambiance kumpleto at masaya. Ang batugan na si karlo naman ay nagbabasa ng dyaryo habang nagkakape, nakaupo sya sa may sofa. Nang masilayan nya ako ng tingin ay napangisi sya.

It means something.

"Goodmorning patience!"banat ni Cole at kumaway kaway pa saakin.

"B-bakit ka nandito?!"laking matang tanong ko ng ibalik ang tingin kay Cole.

"Bibisitahin lang sana kita at yayayain magjogging kaso---"

"Inimbitahan ko na sa almusal anak"ngiti pa ni Mama."Ngayon ka lang kasi nagpapunta ng kaibigan kaya----"

"Hindi ko sya kaibigan!"

"Opo tita bespren po kami!"at napangiti na nga si Mama. Si rance naman ay nakitawa na din at naggoodmorning rin.

"Sa wakas!"nangungunang sabi ni Cole at nakikain agad. Anak mayaman ba talaga sya. Kahit ramdam ang tensyon dahil kay Karlo ay napangiti ako ng makita si Rance.

Katabi ko si Cole kaya sa lahat ng kakainin nya ay pinagsasandok nya din ako."Sarap sarap!"sigaw pa nito at nagthumbs up kay Rance.

"You're part of my friend's list now rance!"ngisi pa ni Cole.

"Sure!"at nagtawanan na silang dalawa. Naunang matapos si Karlo na halos hindi ginalaw ang pagkain.

Matapos kumain ay pinaalis ko na si Cole.

"So magkaibigan na tayo ha? Gusto na ako ng pamil--"

"No"

"Hindi mo ba alam na maraming gustong makipagkaib---"

"I dont care who you are or whatever you are, ayoko ng kaibigan finish"saglit nya akong tinitigan. Honestly that girl gave so much pain to me kaya hindi ko na kayang magtiwala pa ulit ng sobra.. Lalo na sa mga kagaya nila.

"Coleeeeeee!"mula sa malayo ay may tatlong lalake akong nakita. Isang mukhang rakista, badboy na basagulero naman yung isa. At si Ryan. Kahit mula dito ay napansin ko ang pagbablush nya.

Tinitigan naman ako ni Cole saka sya ngumiti saakin."See them? Only if you open your heart for friendship you'll be able to experience to have a hap----"

"No thanks"i better be alone. Hndi nya ako maiintindihan dahil lahat gustong kaibiganin sya dahil mayaman sya. Pero ako? Mahirap lang.

"Kahit mahirap pang maging kaibigan mo"ngiting sabi ni Cole"I'll try my best to find the key for that lock in your heart. Para makapasok kaming mga gustong maging kaibigan mo"ngumisi saakin si Cole.

"Remember this Patience, I Bryx Nicholas Hernandez promise not to give up on you. I'll be your friend Patience and all of them"turo nya sa mga kaibigan.

"Bye! Salamat sa pagkain!"sigaw pa nya habang tumatakbo sa mga kaibigan at masayang nakipagappearan palihim pa akong sinulyapan ni Ryan. Gayon din naman si cole at may binulong pa kay Ryan na ikinapula nito.

He may be rich or whatever he is. Still a no. Kahit ano pang sabihin nya. I wont be his friend. Malabo.

As I look at him ay may naalala akong isang senaryo. How can he easily say that. "Tss stupid neighbor"as I said that ay hindi ko namalayang napangiti ako.

-x-

A/n : Akin lang po si Rance okay? Darating po si Ria kasi sya first love nito charengs!

Choose your fav. Loveteam! #MSN