Bugün Pazar. Ben gece hiç uyumadım ve ailemin sabah kahvaltısına gitmek için hazırlanıyorum. Dün Fırat’la konuştuktan sonra bir şeylerin zihnimde netleştiğini hissediyorum. Ben hep gidişi ve sonrasında evlenişi yüzünden ona kızmış, içten içe suçlamıştım. Terk eden ben olmama rağmen o beni geri kazanmaya çalışmadığı, çabalamadığı için öfkelenmiştim. Hep burada kalsa beni düşüncelerimin doğru olmadığına ikna etse diye düşünmüştüm. Zaten denemişti. Zaten beni kazanmak için her şeyi göze almıştı. O da benim gibi büyük bir engele takılmıştı. Elden ne gelirdi? Geçişi değiştirmeye çalışmanın, şöyle olsaydı, böyle olsaydı demenin bir manası yoktu. Yaşananlar bana Ömer’i getirmişti ve ben onunla harika 2 ay yaşamıştım. Pişman değilim. Sonra o yoluna gitmişti. Benim karmaşık dünyamı kaldıramamıştı.
