น้ำขิง วชิรา บุญกุลยา อายุ 22 ปี นั่งไม่ติดที่ เมื่อถึงเวลาที่ต้องแจ้งอาจารย์ที่ดูแลในเรื่องสถานที่ฝึกงาน เพราะนี่ก็ถึงเวลาที่นักศึกษาปี 4 อย่างเธอต้องไปฝึกสหกิจศึกษาในเทอม 2 ซึ่งตอนนี้เธอยังไม่ได้รับการติดต่อกลับมาสักที่จนเธอท้อกับการหาที่ฝึกงานไปแล้ว
" แกเดินไปมาอยู่นั่น เวียนหัวฉิบหาย"
ข้าวฟ่างเพื่อนที่อยู่คบกันมาตั้งแต่ปี 1 กล่าวขึ้น เพราะนั่งมองเพื่อนสาวเดินผ่านหน้ากลับไปกลับมาหลายรอบแล้ว
"ฟ่าง แกได้ที่ฝึกแล้วก็ดีสิ ฉันยังไร้วี่แวว อาจารย์ขอวันจันทร์หน้านี้ นี่ก็ศุกร์แล้วนะ"
" แกยื่นไปกี่ที่ว๊ะขิง" ข้าวฟ่างถามอย่างเห็นใจ
" 2 ที่ มีที่โรงพยาบาล กับ สิ่งแวดล้อมภาค"
"เดี๋ยวคงติดต่อมา บอกให้ไปฝึกโรงงานเหมือนฉันก็ไม่ไป จะเอาภาครัฐไปอีก"
ข้าวฟ่างบ่นเพื่อนอย่างจริงจัง เธอโน้มน้าวให้ไปแถวอุตสาหกรรมกับเธอก็ไม่ยอมไป แต่เธอก็เข้าใจว่า น้ำขิงต้องรักษาค่าใช้จ่าย ใช้สิ้นเปลืองไม่ได้ ถ้าเธอได้ 1 ใน 2 ที่เธอยื่นไป เธอก็ไม่ต้องย้ายที่อยู่ เพราะมันอยู่ในเขตที่เธอพักอาศัยอยู่แล้ว
"ก็หวังว่าอย่างนั้นนะเเก"
ภาคินัย วัชรเดช หมอคิม อายุ 30 ปี หนุ่มหล่อมากความสามารถ ที่มีไอคิวสูงเกินอายุ เรียนหมอที่ต่างประเทศ 6 ปี เขาเรียนจบหมอได้ไว และกำลังจะกลับมาเมืองไทยเพื่อสานต่อธุรกิจของที่บ้าน อีก 2 เดือนที่เขาต้องเตรียมตัวเพื่อกลับไทย บ้านเกิดของเขา
ติ๊ด ๆ
เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูดังขึ้น ขณะที่เขากำลังนอนพักผ่อนหลังจากที่กลับมาจากท่องราตรี ร่างกายกำยำ 185 ซม. ไร้ไขมัน กล้ามนูนเด่นชัดเจน ขยับร่างกายไปขว้าเอาตัวปัญหาที่ดังอยู่บนหัวเตียงขึ้นมากดรับทันที
" อือ ว่าไง"
เสียงของเขางัวเงีย เพราะเขาง่วงมาก บ่ายของวันต้องไปโรงพยาบาลที่เขาฝึกประสบการณ์ เขาจึงต้องนอนเพื่อเอาแรงไปฝึกงานต่อ
" อีกแล้วหรอไอ้คิม มึงนี่มันเสือดาว"
" เสือดาวบ้านมึงสิ ว่ายังไง คนจะหลับจะนอน"
" อีก 2 เดือน มางานวันเกิดกูด้วย"
" อือ กูไม่รับปาก แค่นี้"
เขากดตัดสายทันที ด้วยเรื่องนี้เพื่อนเขาโทรมาหลายครั้งแล้ว ซึ้งเขารู้ว่าเพื่อนมันแกล้ง เพราะมันรู้ว่าเวลานี้เขาต้องพักผ่อน
วันเสาร์ วันหยุดสำหรับใครหลาย ๆ คน แต่เป็นวันที่น้ำขิงเครียดกว่าเดิม เพราะเวลาย่นเข้ามาแล้ว
"ชามะนาว เปี้ยวเข็ดฟันได้แล้วค่ะ"
เสียงพนักงานชงน้ำในร้านกาแฟใกล้ ๆ มหาลัยเอ่ยขึ้น น้ำขิงทำงานที่นี่ตั้งแต่ปี 1 เป็นพาร์ทไทม์ แต่รายได้ก็ถือว่าคุ้ม เพราะร้านนี้ขายดี พนักงานอย่างเธอจึงต้องเหนื่อยหน่อย
" น้ำขิง ไปพักได้เแล้ว เดี๋ยวพี่ทำต่อ"
อิงฟ้า ผู้จัดการร้านใจดี เธอรับน้ำขิงมาทำงานเพราะเห็นถึงความขยันและตั้งใจ เธอจึงรักเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง
" ไม่เป็นไรค่ะ วันนี้วันหยุด ลูกค้าเยอะเป็นพิเศษ ช่วย ๆ กันค่ะ"
" สาวน้อยของพี่ เธอน่ารักเกินไปแล้ว ไม่มีผู้ชายมาจีบบ้างหรอเรา"
อิงฟ้าลูบหัวเธออย่างเอ็นดู น้ำขิงยิ้มรับตาหยี
"ไม่มีหรอกค่ะ ต้องเรียนให้จบก่อน"
"เด็กดีจริง ๆ เลยเรา"
"พี่อิงฟ้าคะ หนูต้องไปฝึกงาน ต้องทำงานเต็มเวลา หนูว่าจะลาออกได้ไหมคะ"
"อ๋อ ได้เลย พี่เข้าใจว่าฝึกงานมันคงจะเหนื่อย ไว้ฝึกเสร็จค่อยมาทำใหม่ก็ได้ พี่รับสมัครเสมอ สำหรับน้ำขิงพี่รับเลย"
" ขอบคุณมาก ๆ นะคะ"
เวลาเลิกงาน
บ่าย 3 โมง น้ำขิงได้รับอีเมลล์จากโรงพยาบาลที่เธอยื่นขอฝึกสหกิจศึกษา ผลที่ได้คือ เธอเริ่มฝึกงานได้ตามที่มหาลัยกำหนดหลักสูตร เธอดีใจแทบบ้า เดินยิ้มคนเดียวตลอดการเดินทางกลับ
แชท ยัยบ๋องเอ๋อ
น้ำขิง: "แกกกกกกก!"
ข้าวฟ่าง: ว่าาาา
น้ำขิง: เขาติดต่อมาแล้วแก ดีใจจจจ
ข้าวฟ่าง: ดีใจกับแกด้วย ตกลงได้ที่ไหน
น้ำขิง: โรงพยาบาล NK
ข้าวฟ่าง: ว้าว โรงพยาบาลชั้นนำ แกโชคดีจัง
น้ำขิง: แค่นี้ บอกอาจารย์ก่อน ตื่นเต้นอ่ะ
ข้าวฟ่าง: ถ้าถูกตา อาจจะได้เข้าทำงานเลยนะแก แกต้องสู้นะน้ำขิง โอกาสมาถึงแล้ว
หลังจบโปรเจคเธอก็ง่วนหาที่ฝึกงาน จนตัดสินใจเลือก 2 ที่ เธอสำเร็จแล้ว น้ำขิงดีใจจนอธิบายไม่ถูกว่าจะบรรยายความดีใจนี้ออกมายังไง ให้สมกับที่เธอเครียดแทบตาย
วันแห่งการเริ่มต้น ฝึกงานวันแรกของนักศึกษาปี 4
น้ำขิง สาวน้อยร่างกายค่อนข้างอวบ แต่เป็นสัดส่วนที่ลงตัว ผิวเนียนไม่ขาวมาก แต่มีเสน่ห์ หน้าตาสวย ผมดำเงาถูกมัดรวบเรียบร้อย ตามแบบฉบับสาวทำงานโรงพยาบาล
แผนกสิ่งแวดล้อมและอาชีวอนามัย
" สวัสดีค่ะ หนูวชิรา ค่ะ"
" สวัสดีจ๊ะ หนูวชิรา น้ำขิง"
หัวหน้าฝ่ายอ่านข้อมูลเธอผ่านกระดาษที่ฝ่ายบุคคลส่งมาให้ เธออ่านเพียงเล็กน้อย เพราะรองหัวหน้าฝ่ายเป็นคนเลือกมา
" ค่ะ หนูน้ำขิง"
" วันนี้วันแรก สบาย ๆ นะลูก เดี๋ยว พี่ ๆ ในฝ่ายก็ทยอยมาทำงานกัน " เธอมาตั้งแต่เช้า รอที่หน้าฝ่าย ทำให้เจอกับหัวหน้าฝ่ายที่มาเวลาไล่เลี่ยกับเธอพอดี
ผ่านไปไม่นาน พี่ ๆ ในฝ่ายก็มากันจนครบ
" นักศึกษาฝึกงาน แนะนำตัวเลยค่ะ" รองหัวหน้าฝ่ายเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นเธอยืนยิ้มต้อนรับคนอื่น ๆ แต่เหมือนจะเกร็งพอสมควร
" สวัสดีค่ะ น้ำขิง วชิรา บุญกุลยา นักศึกษาปี 4 วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัย SK ค่ะ"
" ยินดีต้อนรับจ้า นี่พี่ฝน ธุรการของฝ่ายเรา
ส่วนนั่นพี่เติ้ล ดูแลงานอาชีวอนามัย
พี่ลูกหว้า ดูแลงานสิ่งแวดล้อม"
ทุกคนยิ้มตอบเธออย่างจริงใจ
" พี่กัญญา หัวหน้าฝ่ายของเรา ส่วนพี่ชื่อนก เป็นรองหัวหน้าฝ่ายจ๊ะ"
น้ำขิงสวัสดีทุกคนอีกครั้ง พร้อมยิ้มรับ เธอถูกจัดให้นั่งข้างพี่ลูกหว้า เพราะงานสายเดียวกัน แต่เธอก็ต้องฝึกงานอื่นควบคู่ไปด้วย
" น้ำขิง เดี๋ยวพี่ลูกหว้าจะดูแลเรานะ เป็นพี่เลี้ยง ในตลอด 4 เดือนที่ฝึกงานที่นี่"
" ค่ะ พี่นก ยินดีมาก ๆ ที่ได้ฝึกงานกับพี่ทุกคนค่ะ" น้ำขิงตอบรับ เธอผ่อนคลายขึ้นเยอะกว่าชั่วโมงที่ผ่านมา เพราะพี่ ๆ ทุกคน ให้การต้อนรับอย่างดี