waves

II

MAAGA pa lang ay na sa labas nako ng kwarto, nag aantay ka Haru. I know I asked him to wake me up. I take a glance at my phone and it’s already 6 a.m. Maya maya ay nakita ko na si Haru papunta sa room ko, carrying his belongings papikit pikit pa sya muntik pa sya matumba. Mataas na ang sikat ng araw, pero dahil late na sya na tulog ayan at antok na antok pa.

“Ivy…” Tawag nya sa pangalan ko habang humihikab. “Akala ko ba gisingin kita ba’t mas nauna ka pang nagising sa akin?” dagdag nya pa.

“Maaga akong naka tulog so malamang maaga akong magigising, at isa pa, I can’t wait to get out of this place.” I said while giving him my things.

Of course, sya mag bibitbit nyang mga gamit ko no? Kapal naman ng muka nya pag ako pa pinag bitbit nya e, two weeks na kami dito ng dahil din naman sa kanya? Kung di nya lang inuna pambababae edi sana tapos nya na yung pag gather nya ng data.

“Weh? Talaga? Baka you cried yourself to sleep. Favorite mo pa naman si Lana Del Rey” sabi nya pa sabay tawa.

“Ha. ha. Ha. talaga ba?” sabi ko at iniwan siya tsaka nag pa tiunang nag lakad pa punta sa pangpang kasi andon an si kuya nag aantay samin.

Inalalayan ako ni kuya pa akyat sa bangka habang si Haru naman ay halatang nayayamot dahil sa dami niyang dala, sinalubong naman sya ni kuya at tinulungan sa mga bitbit nya.

“Di ka naman mabiro. Kainis naman to.” salubong sakin ni Haru nung naka akyat na sya sa bangka at pinasuot na ng life vest, inirapan ko lang sya at di na pinansin, sinuot ko na lang ang sunglasses ko at pumikit.

Maya maya pa ay pinaandar na ni kuya ang bangka, di naman kalayuan yung barangay na pag susundoan samin ni Stacy, an hour and thirty minutes of riding this bangka.

Habang bumabyahe di maiwasan na kinukulit ako ni Haru, naiinis man ay di ko na lang pinapansin at hinahayaan. Total mamaya naman ay mag babangayan na naman sila ni Stacy.

After that long and nauseating ride, we finally got back into the port, i checked the time and it’s still 9 am. I still have an hour to wait.

Tinignan ko si Haru, still carrying our bags.

“Haru, mag breakfast muna tayo, it’s still 9, stacy won’t be here till 10.” He looked at me, annoyed visible in his face.

“Yung malanding yung ang mag susundo satin?!” Overstimulated na sya.

“Yeah, come on.” I replied and walked ahead of him.

Narinig ko naman siyang nag dabog bago magsimulang mag lakad pa sunod sakin.

While sitting on the table I'm constantly texting Stacy, asking where she is and updating her. Haru’s talking to me when a familiar scent hits my nose, I immediately turn my head towards the man who walked past me. I don’t know why I am still hopeful that it’s him.

“Lmao, bruh, disappointment is clearly visible in your face. I know you’re hoping that it's him who walked past.” Haru stated while looking directly into my eyes while eating his food. I rolled my eyes on him “Shut up.” at tsaka bumalik ang tingin sa phone ko. f**k, halata ba ang disappointment sa mukha ko nung di sya ang dumaan?

“Mag move on ka kaya, di porke’t nangako na babalikan ka nag h-hold ka na, it’s been what? 3? 4 years? Ivy, baka nga may pamilya na yung tao.” Seryosong sagot ni Haru.

I unknowingly touched the ring he gave me, “Haru…” he looked at me straight in the eyes “Ang dami mong sinasabi, andyan na yung sundo natin.” sabi ko at mabilis na tumayo at iniwan syang salubong ang kilay, ngumisi naman ako at lumabas na sa pinagkainan namin.

“IVYY!!” sigaw ni stacy habang kumakaway sakin sinalubong ko naman sya ng yakap at tumawa.

“Stacyyyy, oh god, i missed you.” Sabi ko bigla niya akong hinawakan sa balikat at tinitigan sa mata.

“Di ka ba nag relapse don? Sasampalin kita” Tumawa ako at umiling

“Bwenisit ko lang si Haru” tumawa naman sya sa sagot ko.

“Nasaan na ba yung panget na yun?” si Stacy at humawak sa bewang nya.

“Andito na ako, nandito na ang pogi.” Sagot ni Haru.

“Anong pogi? Kilabutan ka nga dyan sa sinasabi mong mukang itlog ka!” Rebat naman ni Stacy. Tumawa lang ako at pumasok na sa backseat.

Sumunod naman si Stacy sabay upo sa passenger seat “Hoy panget ikaw mag drive matutulog ako.” sasagot pa sana si Haru pero bigla syang pinag saraduhan ng pinto.

Nang matapos ilagay ni Haru ang mga gamit namin sa likod ay pumasok na sya sa driver’s seat, pinaandar nya na ang sasakyan habang ako namany nakatingin lang sa labas, makikita mo ang mga naglalakihang mga barko. Paalis na ang sasakyan ng makita ko ang lalaking naka tingin din sakin pabalik.

His smile… that made me catch my breath. It’s him.