Bring Me To Paradise (Sugar Daddy Series #3)

XIX

Bago pa man siya makahuma ay naramdaman niya na ang mahigpit na pagyakap ng lalaki sa kanyang beywang. Naisin man ni Faye na bawiin ang pangalang natawag ay hindi niya na nagawa pa. Kitang-kita niya ang pag-aalab ng mga mata ng lalaking kaharap. Ang lalaking... Kailan man ay hindi niya pa nakikita ang mukha o nalalaman ang pangalan.

"Sir, saglit... Masakit..." impit na daing niya habang nagsusumamo sa lalaki na bagalan ang paggalaw ng mga daliri nito. Ngunit huli na o sadyang ayaw lang siya nitong pakinggan. Naghalo ang hapdi at ligaya sa bawat pagsayaw nito sa loob niya at ang tanging kaya lang gawin ni Faye ay ang kumapit sa matitipunong bisig ng estranghero at magpaubaya.

Hindi niya malaman kung bakit niya ginawa iyon. Siguro ay dahil sa pang-pe-pressure ni Alonzo sa kanya na kahit papaano ay suklian ang laki ng nagagastos ng kanyang misteryosong patron sa kanya, o dahil na rin nangungulila siya kay Alesandro at nais niyang maibaling ang kanyang isipan panandalian sa ibang mga bagay. Ang makalimutan sandali ang sakit na hanggang ngayon ay sumusundot-sundot pa rin sa kanyang puso.

Nanginginig ang mga tuhod na tuluyan na siyang bumigay sa mga bisig nito, habang patuloy pa rin ang ritmo ng mga daliri ng lalaki. Hindi na mapigilan ng dalaga ang kanyang sarili at sa isang iglap ay may likidong kumawala mula sa kanyang p********e. Bumuhos iyon at halos hindi niya mapigilan, hanggang sa nabasa na ang kanyang damit at sapatos. Hindi naman iyon pinansin ng lalaki bagkus ay pinaharap siya at pinahiga sa malaking sofa at kinubabawan. Napasinghap si Faye nang maramdaman ang pagbalot ng kamay nito sa kanyang leeg, at ang marahang paglapat nito ng diin doon. Bagaman nakakahinga ay pakiramdam niya ay bahagya siyang nagulat sa inakto nito. Hindi naman kasi ito ang tipo na marahas at—

"Call somebody else's name again and I'll be really f*cking rough on you, Miss Barcoma," gigil na bulong nito sa kanya. Pigil na ang kanyang pag-ungol dahil sa kamay nito sa kanyang leeg at hindi niya naman magawang itulak ang lalaki dahil sa sensasyong ipinapadama nito sa kanya. Tumango na lamang siya at hinaplos ang braso nitong nakadiin sa kanyang leeg. Hindi niya inaasahan na tila ba bahagya itong lalambot at hahagkan siya nang mariin sa bibig. Kakaiba ang lasang dulot ng mga labi ng lalaki. Ang pinaghalong tamis at pait ng brandy at kung ano mang kinain nito kanina ay sadyang nagpapatuliro sa dalaga. At sa kabila ng marahas nitong galaw ay ang lambot ng mga labi nitong tila ba kaysarap hagkan nang paulit-ulit.

"Pangako, Sir, hindi na po mauulit," pagsusumamo niyang muli bago hinila ang lalaki papalapit. Tila tinanggap naman iyon ng lalaki na hudyat para ibaba ang kamay nito at ibaling sa kung saan. Sa isang kisapmata ay naibaba na nito ang bustier na kanina lang ay nahihirapan pa itong ibuhol. At ang kamay na kanina lamang ay nasa leeg niya, ngayon ay may iba nang sinasakal.

Unfair. Alam niya na wala naman itong karapatan na magalit dahil unang-una, hindi niya alam ang pangalan nito. Ikalawa, katuald niya ay nangungulila rin ito sa ibang babae at ibang babae ang hinihiling nito na sana ay katabi nito sa kama. Kaya naman hindi marok ng kanyang isipan kung bakit masyado itong agresibo at possessive sa kanya. Kahit na ba binabayaran siya nito, hindi ba at may kaunti pa rin siyang karapatan na magkaroon ng sariling buhay?

Pero aminin mo, Faye, nagugustuhan mo ang dahas niya, pandedemonyo ng isang bahagi ng kanyang isipan. Hindi niya rin naman ikakaila. May atraksiyon siyang nararamdaman sa galit na lalaki. Tila ba...

"Sir..."

Saglit itong lumayo upang hubarin nang tuluyan ang suot nitong slacks. Nang maihagis iyon sa isang tabi ay hindi na naghintay pa si Faye. Dinaluhong niya ang lalaki at pinaupo sa sofa bago sinakyan. Umangat ang kanyang mga kamay habang ikinikiskis niya naman ang alaga nito sa kanyang pampribadong parte. Sumasaliw ang malalim na ungol nito sa kanyang tinig lalo na nang muli nitong sunggaban ang kanyang dibdib gamit ang mga labi nito.

"You taste good..." mahinang bulong nito habang pinagsasawa ang dila sa paglasa sa kanya. "You taste good, Bria— shit..."

Ang kanyang pagsinghap ay naputol nang marahan siya nitong ialis sa kandungan nito. Naihilamos ng lalaki ang kamay nito sa mukha at saglit siyang tinapunan ng tingin.

"Sir—"

"I'm sorry. That was... uncalled for. I'm sorry for being rough." He sighed before bitterly laughing. "So... Alessandro Romano, huh?"

Hindi siya umimik. Ngunit ang katahimikan sa pagitan nilang dalawa ay hindi niya na nakayanan pa. "Patay na siya, Sir. Wala na rin naman na akong... hihintayin pa."

"So we're the same. Waiting for someone who would never be ours anymore."

Bahagya siyang natigilan nang hubarin nito ang suot nitong maskara. Kilala niya ang lalaki. Ito ang nagbigay sa kanya ng payong noong inilibing si Alessandro! At... ito ang patron niya...

"I'm Feng. Xiao Feng, vice-chairman of Paradiso. I never introduced myself and I think it's just right if I do so... So you won't have any other reason to call other people's names." Nagpakawala ito ng malalim na buntong-hininga at tumayo. Pinulot ni Feng ang mga damit nitong nagkalat sa lapag at iniabot ang sa kanya. "Come, I'll drive you home. Medyo sumama ang pakiramdam ko."

Feng

Nang maihatid si Faye sa tinutuluyan nitong penthouse na kung hindi siya nagkakamali ay pagmamay-ari ng mga Romano ay hindi muna bumalik si Feng sa Paradiso. He wanted to clear his head for a little bit. Maybe the alcohol was already taking toll on his mind. He should not be even be driving at that state but he did not bother. Nang marating ang dalampasigan ay i-pi-nark niya ang kanyang sasakyan sa isang tabi at tumitig sa kawalan.

He was not going to lie. He instantly felt bad the moment he called Briar's name. Nagalit pa man din siya na may ibang tinawag na pangalan ang babae ngunit ganoon din naman siya. Nangungulila para sa isang taong hindi kailan man magiging sa kanya. He felt like a hypocrite. A huge, fat hypocrite.

Nasapo niya ang kanyang puson nang maramdaman ang kanina pang tensyon na namumuo roon. Ngunit tiniis na lamang ni Feng ang kung anong naudlot na iyon kaysa naman pagpantasyahan niya ang asawa ng kanyang matalik na kaibigan o ibuhos sa iba ang nararamdaman niya. He hated using other people. Let alone when it concerned his heart.

There was no other reason for him to hide his identity anymore. Hindi niya rin maintindihan kung bakit niya ginawa iyon. Siguro ay dahil sa inis? O sa konsensiya niya? O dahil... gusto niya na marinig naman ang pangalan niya?

Faye really did make him feel something, though. She woke his sleeping dragon. The years of jerking off on some p*rn was tiring and now that there was a woman who did that to him, it only made things unbearable. Masakit sa puson, sa ulo, sa puso...

"Damn it, Xiao Feng. You're just her patron that wants to talk and talk and talk... You're not interested on s****l favors, remember?" bulong niya sa kanyang sarili. Hinagod niya ang kanyang batok at muling pumasok sa sasakyang dala-dala. There was no use on guilt-tripping himself. The damage has already been done and all that he should do now was to set some distance between her and Faye and move on in the most normal way possible.

Bahagyang tumalon ang kanyang puso nang makita na tumatawag si Briar Lee, ang asawa ni Jian at ang babaeng kanyang iniiyakan. Saglit lang tumikhim ang lalaki at inayos ang kanyang buhok bago sinagot ang tawag.

"Hey, Bri! Need something?"

"Listen, can you swing by the tea shop on your way back? Baka naman puwede mo akong isabay ng ginseng tea, naubusan na kasi si Jian at alam mo naman 'yon, nahihirapang mag-focus sa trabaho..."

Napalis ang ngiti na kanina ay puminta sa kanyang mga labi. Tumikhim ulit si Feng. "Sure, sure... I might buy some for myself too. Be there in an hour."

"Thanks, Feng! You're the best!"

Nang maibaba ang tawag ay hindi niya na magawa pang ngumiti. He was a big, dumb idiot and a hypocrite for everything that happened that day. And annoying and possibly heart-wrenching as it sounds, he was still... into her. No matter how much he tries to focus his attention and efforts to Faye, he was still on Briar deeply. And every single day it just... Hurts. A lot.

"So I'm the best, huh? Then why didn't you choose me, Bri? Oh..." He bitterly laughed. "I forgot. You love him... How can I even compete on that?"