Chapter 4

1355 Words
Felicity NANG MAKARATING sa mall dumiretso agad sila sa mga damit at sapatos. "It's look good on you Sam, try it. Here" Jessica said and overtaken the pink dress to Samantha. Yah, it looks good on her. She just roaming around looking for something good and nice for her taste. But suddenly a girl bump into me and just walk away without saying anything like sorry even though he won't accept it. "Hey Miss, with the red dress who bump me awhile ago!" She said coldly and sternly. The girl turn around to face me and pointing her self saying, "your talking to me? Well it's not my fault for being stupid who gawking while walking!" She said stagey and rolling her eyebrows. What the hell! This b***h needs to learn a lesson. Nilapitan niya ito at nginisihan. What a thick face. "You know what girl, i didn't know your came from a socializing status" ngumiti naman ito ng matamis, kala naman niya! "Dahil ang ganda ng posture mo, and fluently speaking but I pitied on you. Hindi kasi bagay ang damit mong pang devisoria. Try next time girl" then she smiled widely and turn around to look for her friends. Napa singhap ito at rinig niya ang bulungan ng mga tao tungkol sa suot niya. Wala siyang pakialam na mapahiya ito. Ang kapal ng mukha niya. Nakita niya ang mga kaibigan na tapos na sa pamimili, they even asked her kong bakit wala siyang napili she just shrugged and asked them to eat. Kaya napili naming kumain sa fast-food sa Jollibee. Excited ang mga ito na pumila habang siya nakaupo lang at bahala na silang bilhan siya ng mga ito. Nang mailapag nila ang mga inorder kaagad niyang inilayo ang fries na nasa tabi niya, hindi niya gusto ang amoy. Parang naduduwal siya. Kaagad siyang nag excuse sa mga ito at tumakbo papuntang Cr para dumuwal, s**t! Ilang araw na itong nangyayari baka may sakit na pala siya. "You okay Fely?" Bakas ang pag aalala sa boses ni Sam habang hinihimas ang likod niya. Binigyan naman siya ni Sandra ng tissue. Hindi niya alam na sumunod pala ang mga ito. Bigla siyang napahawak sa noo ng makaramdam ng hilo. Nag aalala ang mga ito at sinabing pumunta nang hospital. Inilingan lang niya ito ng bumuti na ang pakiramdam. "What's happening to you? Are you sick?" Tanong ni Jessica. Sabi lang niya hindi maganda ang pakiramdam niya at lumabas na para kumain. Inilayo niya ang fries dahil naduduwal siya sa amoy nito. Matiim namang nakatingin si Samantha at may gusto atang sabihan hindi niya lang masabi. Umuwi naman agad sila ng matapos dahil hindi talaga maganda ang pakiramdam niya. Bumungad si Joy ng makapasok siya kaya agad niyang tinanong kung kamusta na ang pinapagawa niya. "Hindi ko pa po nagagawa ma'am, hindi kasi ako maka hanap ng tyempo. Bukas po siguraduhin kong magagawa ko na " "You should be!" Saka tinalikuran. Gusto niyang matulog at magpahinga dahil hindi talaga maganda ang pakiramdam niya. Nang maka pasok sa kwarto kaagad na siyang humilata hanggang sa makatulog siya. DALI DALI siyang tumakbo sa lababo dahil naduduwal siya. Ilang minuto din siya ng matapos. Nanlalata siya at nanghihina. Pumunta siyang kama niya at doon humiga, hindi siya papasok dahil masama ang pakiramdam niya. Tuwing umaga na lang sumusuka siya at hindi na niya kailangan pang pumuntang hospital para malamang buntis siya, hindi naman siya boba na lahat ng nangyari ay sign of pregnancy. Ang kinakatakot niya lang pano niya sasabihin ang kalagayan niya kay Ken. Pero kailangan muna niyang makausap ang ina. She grabbed her phone from the night stand and started dialling her mama's number. She didn't wait for long, her mama immediately answered it. "M-ma, I need to t-talk to you as soon as. Please go home now" tumulo ang luha niya kaya napasinghot siya at narinig naman ito ng mama niya kaya nag aalala itong nag tanong Kong anong nangyari. "Anak, what happened? Are you okay? Uuwi na ako ngayon." She need her mama, and she hoping she'll not be angry at her for what happened to her. "I'm okay mama, I hang up now. I'll wait for you bye mama. I love you" napangiti siya kahit sandali, she really love her mama so much. "I love you too, you know that" pahabol pa nito bago niya pinatay. Nakatulala lang siya at naka titig sa kawalan. Sa oras na sabihin niya ito kay Ken siguradong babalikan siya nito at babalik ang pagmamahal nito sa kanya. Ilang sandali naisipan niyang bumaba para kumain. Kaagad naman siyang pinagsilbihan ni yaya Lagring. Magana siyang kumain ng punahin siya ng matanda. "Tumaba ka ata anak? ipagpatuloy mo lang yan bagay sayo." Saad nito habang ngumingiti. Na guilty tuloy siya ng sabihin niyang maid lang ito. Ito na ang yaya niya mula bata palang siya at mabait siya dito dahil parang pangalawang ina na niya ito. Pero minsan kapag naiinis ako sa kanya minumura ko siya sa isip but i didn't meant it, I love her too because she's always at my side even though i have attitude. Alam naman nito ang ugali ko at kung naiinis man ako sa kanya alam niyang hindi naman yun totoo. She know how much I value her for understanding me. "Anong mataba ya? Hindi naman!" Saka niya inirapan, tumawa lang ito at ginulo ang buhok niya bago umalis. "Felicity, anak. Ano yong sasabihin mo?" Napatigil siya sa pagkain ng marinig ang boses ng ina, hindi niya namalayang nasa tabi na pala niya ito at dumating na. Uminom muna siya ng tubig bago sumagot. "Can we talk in your office ma? It's really important" tumango naman ito at sinabing bilisan niya at maghihintay siya doon. Kaya ng matapos kumain, agad niyang pinuntahan ang ina sa office nito, nakasalubong pa niya si Joy na dali daling kumaripas ng takbo ng magkasalubungan sila. Inirapan niya ito at tuloy tuloy na pumasok. Nakaupo ang ina at busy sa mga papeles, nasa ibang bansa kasi ang papa niya some business venture. Nang makita siya agad nitong iniligpit ang mga gamit at agad lumapit sa kanya para yakapin siya. "I miss you nak-" sabi nito saka siya hinalikan sa noo. " What it is? Sit down nak" saka siya pinaupo sa visitors seat, bumalik naman ito sa kinauupuan nito kanina. Kinabahan siya baka magalit ang ina sa kapabayaan niya, mahal niya ang ina at ayaw niyang malungkot ito dahil sa bad news. Her heart throbbing coz of too much tension. She don't want to disappoint her mama but what is done is done already I can't change the past. "I'm p-pregnant m-ma" nakayuko kong sabi. Hindi nagsalita si mama, at nakayuko lang ako at takot na tingnan siya. Ngayon ko lang na realize, they gave everything i want because they love me so much they spoil me to show how much they cared and what's i gave back is this news. "Nak.." napatingin ako kay mama nang marinig ang garalgal nitong boses, lalo akong napaiyak. What have I've done! Nilapitan ko kaagad siya at niyakap and saying my sorry. " Mama, s-sorry. Please forgive me" humagulhol na siya ng marinig pa ang iyak ng ina. Pinahiran nito ang mga luha niya at pilit na ngumiti. But she know she's hurt deep inside and it's all her fault. "S-stop crying baby, a-anong plano niyo ni Ken?" Malumanay nitong sabi at niyakap din siya. Tumayo ito at dinala siya sa may sofa para doon mag usap. "H-hindi niya po alam ma, a-at w-wala na siyang p-pakialam sakin. Mahal na mahal niya po si Angel" todo na ang iyak niya at hindi alam ng ina kung pano pa siya patatahanin. "Bakit hindi mo sabihin sa kanya?" Napatingin siya sa ina. Napaisip siya, iyon naman ang gagawin niya alam niyang wala nang magagawa pa si Ken. Blessings in disguise din pala ang baby niya. "Ang plano ko ma, I will tell it to Ken, at sa oras na sabihin ko ito alam kong babalikan na niya ulit ako at iiwan ang Angel na iyon!" Napabuntong-hininga ang mama niya at tinapik ang balikat niya.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD