“ปากดีปากเก่ง ถ้าช่วยเหลือตัวเองได้ก็อย่าทำให้เดือนร้อนคนอื่นแบบนี้” พายุยังคงตำหนิดรีมอยู่อย่างนั้น
“ทำไมคะ กลัวว่าหัวใจดวงนี้จะไม่เต้นเหรอคะ ? ”
ดรีมอดที่จะพูดจาถากถางไม่ได้ไม่ต่างกัน แต่นั่นหารู้ไม่ว่าเธอเองต่างหากที่ตอนนี้กำลังทำให้พายุเดือดจัดเป็นอย่างมาก เขาจับมือเธอเอาไว้และบีบมันอย่างแรง ก่อนพูดจาเสียงลอดไรฟันออกมา
“จำไว้นะหัวใจดวงนี้ถ้ามันจะเต้น มันไม่น่าจะมาเต้นที่ร่างกายเธอ มันสมควรให้คนอื่นที่ดีกว่านี้ ไม่ใช่คนที่ทำให้เจ้าของหัวใจเจ็บปวด” พายุพูดออกมาโดยที่ไม่ได้คิดและคำนึงถึงความรู้สึกของคนฟังเลยสักนิดว่าดรีมจะรู้สึกยังไงในตอนนี้
“แล้วยังไงคะ ? หัวหน้าต้องการให้หนูตายเหรอคะ หรือว่าถ้าต้องการหัวใจดวงนี้คืนก็ได้นะคะ หาคนมาเปลี่ยนไปสิคะ หรือว่าจะทำให้หนูตายและจะเก็บหัวใจที่รักของหัวหน้าเอาไว้ก็ได้นี่คะ หนูไม่ขัดเพราะถ้าหากว่ามันเป็นความผิดจริงละก็อยากได้ก็เอาไปค่ะ อันที่จริง
