บนโต๊ะสนุกเกอร์ที่มีขนาดใหญ่ แต่ทว่าตอนนี้มันดูเล็กไปถนัดตาเมื่อคนสองคนไปนอนคร่อมร่างกันบนนั้น ทั้งที่สภาพของทั้งสองคนนั้นตอนนี้ไม่มีเสื้อผ้าปิดบังร่างกายเลยสักนิด
“ปล่อยนะหัวหน้า พี่พายุ นี่พี่เมามากเกินไปแล้ว” ดรีมพูดแทบไม่เป็นภาษาเพราะสองมือของเธอ ตอนนี้กำลังโดนพายุจับรวบแล้วยกขึ้นเหนือศีรษะของเธอ ส่วนอีกข้างหนึ่งนั้นมันวนเวียนอยู่ที่โหนกเนื้อนูนของเธอนั่นเอง ใบหน้าของพายุที่คลอเคลียอยู่บริเวณใบหน้าในตอนแรกนั้น ตอนนี้มันเลื่อนต่ำลงมาอยู่ที่ปลายห***มสีชมพูของดรีมเอาเสียแล้ว
แผล็บ แผล็บ เสียงลิ้นสากกระทบกับยอดหัวนม อีกทั้งยังใช้ลิ้นดันมันอย่างแรง สลับกันไปมาทั้งสองข้าง
“อืออ โคตรอ่อย” พายุครางออกมาเมื่อสัมผัสได้ว่าร่างกายของดรีมทั้งแอ่นหน้าอก ทั้งกระดกตูดสู้กับนิ้วร้ายของเขาที่ป้วนเปี้ยนอยู่หน้าปากทางเข้าของดรีม
“อื้ออ อย่านะคะ พอเถอะหนูขอร้อง” ดรีมร้องไห้ออกมาทั้งที่น้ำตาไหลอาบเต็มแก
