Kalbim ağzımda öylece dikiliyordum camın önünde.Oysaki saat daha 22:30'du.Odamda ki sandalyemi camın önüne koydum ve dışarı izlemye başladım.Dogrusu aklım sürekli Osmana kayıyordu.Yeni yıla onunla girecektim.Aklima o halı geldiğinde istemsizce kikirdadim.Nasil bahaneler siralamisti.Kahkaha attığımda elimi ağzıma kapattim sıkıca.Annemi uyandırmak istemezdim.Gozumun önünden kaybolmayan yüzüyle hayaller alemine daldım.
Geçmiyordu.Bu gece zaman geçmiyordu.Bilgisayarimi kucağıma aldim ve rastgele bir şeyler açtım.Elimi poşetin içine soktum ve rastgele bir çikolata aldim.Elimde ki cikolatayi gördüğünde siritmama engel olamadım.Haani şu meşhur tüplü cikolataydi.Butun anılarım Osman olmustu farketmeden.Nasil bu kadar girebilmisti hayatıma.Oysa ki ilk evimin onune geldiği geceyi hatırlıyordum da!
