“คุมป้อขา”
เด็กน้อยวัยสองขวบครึ่งเดินเตาะแตะเข้าไปหาบิดาที่นั่งคุกเข่ารออยู่ น้องแซนด์พูดเก่ง เดินเก่ง หัวไวมีพัฒนาการที่ดี นายหัวศิธาและนิตย์รดีตกลงกันว่า จะให้เข้าเตรียมอนุบาลในเทอมสุดท้ายเพื่อเป็นการปรับตัว
“คนเก่งของพ่อ มาให้ชื่นใจหน่อยเร็ว”
นายหัวยื่นมือทั้งสองข้างออกไปรับเด็กหญิงตัวกลมมากอดไว้ แล้วอุ้มขึ้นพาเข้าไปในบ้าน ระหว่างเดินก็หอมแก้มนุ่มไปหลายฟอดโดยมีนิตย์รดีเดินขนาบข้างไปด้วย
“วันนี้เป็นดีรึเปล่าคะลูก” วันนี้เขามีประชุมบอร์ดที่โรงแรม เลยต้องไปเสียหน่อยเดี๋ยวพวกผู้ใหญ่จะคิดว่าเขาไม่ทำการทำงาน
“เย็กยีค่า”
“เก่งมาก” หอมแก้มยัยก้อนกลมไปอีกฟอดใหญ่ ก่อนจะนั่งลงบนโซฟาที่ห้องนั่งเล่นมีนมกับขนมวางไว้พร้อม คิดว่าลุกคงกำลังกินอยู่ก่อนที่เขาจะมา
“ลูกลองชุดนักเรียน เห่อใหญ่แทบไม่ยอมให้ถอด” เอ็นดูลูกสาวตื่นเต้นใหญ่ที่ได้ใส่เครื่องแบบ วิ่งเห่อไปรอบบ้านจะถอดก็งอแงบอกอยากใส่ให้พ่อดู
“
