Vianna May's laughing was deafening. I'm not sure if it was on purpose, but her tears were still streaming. Para ako'ng na tuod sa ibabaw niya at hindi na makagalaw. Nanatili lamang ako'ng nakatitig sa kan'ya. Kumunot ang noo ko nang tumigil siya sa pagtawa at sinalubong ang titig ko.
"Vianna May..." My lips parted, nang ang kakaibang tawa niya ay napalitan ng ngiti. Ngiting pagkatamis-tamis.
Hindi ko rin mapigil ang mapangiti. My heart skipped a beat. She eventually smiled at me after a long time. She softly touched my cheek before shutting her eyes, which made me extremely happy.
Ang sarap sa pakiramdam nang banayad na humaplos ang palad niya sa pisngi ko. Mahal niya na ba ulit ako? Nakalimutan niya na ba si Diego?
Hinaplos ko ang kamay niya na nakalapat pa rin sa pisngi ko. Walang
