Kuzey’in soluk, gri sabah ışığı, odanın yüksekteki küçük penceresinden içeri sızarak beyaz kürklerin üzerine düştü. Işık, odadaki soğuğu kırmıyor, sadece geceden kalan ağır kokuları—ter, şarap ve üç alfanın baskın misk kokusunu—aydınlatıyordu. Kiara, yatağın kenarında cenin pozisyonunda yatıyordu; kasları hala gecenin travmasıyla kaskatıydı, bacaklarının arasında kuruyan sıvıların rahatsız edici hissi vardı. Ancak dinlenmeye zamanı yoktu.
Yatağın diğer tarafındaki ağırlık hareket etti. Vorn uyanmıştı.
Vorn’un uyanışı sessiz değildi; derin bir nefes alıp gerindi, kemikleri çatırdadı. Elini yatağın üzerinden attı ve Kiara’nın kalçasını buldu. Parmakları, tenine gömüldü, sabahın soğuğunda sıcak bir mühür gibiydi. Kiara’nın gözleri anında açıldı, zümrüt yeşili irislerinde kısa bir panik parl
