Kiara, yatak odasında, Declan'ın kollarında uyandı. Artık uyanış, zincirin soğuk şıngırtısı ya da Ethan'ın iğrenç kokusuyla değil, Declan'ın güçlü, çam reçinesi ve otorite kokusuyla gerçekleşiyordu. Boynundaki damga sızlıyordu; acı, hem fiziksel bir yara hem de kalıcı bir aitlik ilanıydı. Silver Hollow'un hilali gitmiş, yerine Black Ridge'in alfasının imzası kazınmıştı.
Declan uyanıktı. Gözleri kapalıydı, ama kolunun Kiara'yı saran sertliği, zihninin çalışmaya devam ettiğini gösteriyordu. Bir süre sessizce yattılar, sadece birbirlerinin nefesini dinlediler.
"Ne zaman?" diye fısıldadı Kiara. Sesi kısıktı. "Konsey'e ne zaman gideceğiz?"
Declan gözlerini açtı. Gözlerinde, dünkü vahşi tutkudan eser yoktu; sadece ağır, liderlik yükü vardı. "Hemen," dedi. "Gecikemeyiz. Rowan, seni geri isteme
