LUNA

Bölüm 5: Sorgu ve Zincirin Kalkışı

Kiara, şömine başında demir zincirle bağlanmış halde, günlerce süren sorgulamaların ortasındaydı. Her sabah kapı açılıyor, içeri Caleb ve iki Konsey üyesi giriyordu. Biri genç ve öfke dolu bir kurt, diğeri ise notlar alan, sorgulayıcı bakışlı yaşlı bir dişiydi. Genç kurt, her sözünde Silver Hollow'a duyduğu nefreti kusuyordu.

"Yalan," diye hırlıyordu genç kurt her defasında. "Hepiniz yalancısınız! Rowan'ın seni göndermediğini nasıl bileceğiz? Haritaları mı istiyorsunuz? Savunma planlarımızı mı?"

Kiara, aynı hikayeyi tekrar tekrar anlatıyordu: kaçış, Lina'nın ölümü, Ethan'ın vahşeti ve yalnızlık. Sesi titrek, yaraları hâlâ sızıyordu. Ancak her tekrarda, hikayesinin gerçekliği, Konsey üyelerinin gözlerindeki şüphe duvarına çarpıp geri dönüyordu. Yemek az, su kısıtlıydı. Korku uykusuz bırakıyor, acı rüyalarını kâbusa çeviriyordu.

Üçüncü gün, Kiara cevap veremeyecek hale geldi. Başını eğdi, zincire yaslandı. "Lütfen... bırakın öleyim," diye fısıldadı. Gözleri kapandı; enerjisi tamamen çekilmişti.

Kurtlar baktı, sonra çekildi. Genç kurt homurdandı: "Ölüme terk edelim. Hainse, kurtuluruz."

Declan, odaya girdiğinde sessizlik hakimdi. Kiara yerde kıvrılmış, zincir gevşekti. Alfa yaklaştı, çömeldi. Gözleri şüpheyle doluydu ama aynı zamanda Kiara'nın solgun yüzündeki o kırılganlık, annesinin ölümündeki çaresizliği hatırlatıyordu. "Eğer bu bir oyun olursa... sürüm biter," diye düşündü, ama kıza bir şans daha vermeye karar verdi.

"Şifacı," diye emretti kısık sesle. "Hemen çağırın."

Lydia, yaşlı şifacı, Kiara'nın yaralarını temizledi, merhem sürdü. Zinciri açmadan, omeganın acısını hafifletmeye çalıştı. Lydia fısıldadı: "Dayan, küçük. Geçer."

Aynı günün akşamı, Rowan'dan gelen acil bir tehdit, Declan'ı sınır bölgesine çağırdı. Rowan, Kiara'nın tecavüze uğradıktan sonra ölmediğini öğrenmiş, onu "mülkü" olarak geri istiyordu.

Declan, orman sınırına tek başına gitti. Nötr bölgede Rowan, öfkeden titreyerek onu bekliyordu.

"Kiara'yı ver!" diye hırladı Rowan. "O benim. Tecavüzümden sonra ölmediğini öğrendim. Ama senin pis toprağına mı kaçmış? Çöpünüzü bile alamazsınız!"

Declan'ın gözleri kısıldı. "O senin çöpün değil. O artık benim damgamı taşıyacak. Sen, bir omegayı koruyamazsın. Benim annemi parçalayanların, kendi omegalarını da parçaladığı gerçeğini biliyoruz. Kiara, senin değil. Git."

Rowan uludu, öfkesi ormanı titretti. "Onu bulacağım. Ve seni de parçalayacağım."

Declan, Rowan'ın tehdidiyle geri döndü, ancak zihninde hâlâ bir soru vardı: Kiara gerçekten masum muydu, yoksa Rowan'ın oyunu muydu?