เมื่อพ่อเลี้ยงหนุ่มและสถาปนิกสาวรับประทานอาหารกันจนอิ่ม พระอาทิตย์ก็หายลับไปจากขอบฟ้าพอดี บริเวณรอบเต็นท์อาศัยแสงสว่างจากโคมไฟโซล่าเซลล์ขนาดพกพา ตั้งกระจายกันอยู่รอบเต็นท์
ภัททิรามาปูผ้านั่งเล่นบนพื้นหญ้า แหงนมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวพร่างพราย ข้างกายมีแก้วโกโก้ร้อนของเธอ และแก้วไวน์ของกฤษณ์ดนัยตั้งอยู่
ยิ่งมืดอากาศยิ่งเย็นลงเรื่อย ๆ เสื้อกันหนาวที่เธอสวมใส่เริ่มไม่ค่อยให้ความอบอุ่นเท่าที่ควร
หญิงสาวหันไปคว้าแก้วโกโก้ขึ้นมาจิบ หวังให้อุณหภูมิของเครื่องดื่มช่วยบรรเทาความหนาว แต่ทว่าก็ยังไม่รู้สึกว่าอุ่นพอ
ในขณะที่เธอกำลังกอดตัวเองอยู่นั้น ไหล่
บอบบางก็สัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลและอบอุ่นเข้าปกคลุม เมื่อเธอหันไปมองก็เห็นกฤษณ์ดนัยนำผ้าคลุมไหล่หนานุ่มมาให้เธอห่มเพื่อคลายความหนาว
“ขอบคุณค่ะ”
ภัททิรากล่าวจบก็หันไปหยิบแก้วไวน์แดงยื่นให้เขาแทนคำขอบคุณ ก่อนจะหันมาคว้าแก้วโกโก้ของตนเองขึ
