ตอนที่ 11.

2390 Words

ดวงตาสวยยังคงปิดอยู่ทั้งที่คิ้วเรียวสวยกลับขมวดแน่นเมื่อรู้สึกอึดอัดร่างเหมือนมีอะไรมารัดไว้ ก่อนจะค่อยๆ เปลือกตาขึ้นมา ใบหน้าหล่อที่หลับตาพริ้มปรากฏต่อสายตาหลังจากที่ลืมตาตื่นขึ้น ดวงตาสวยเบิกกว้างก่อนจะหลุบตามองร่างกายของตัวเองที่ตอนนี้ถูกเจ้าของใบหน้าหล่อนั้นกอดอยู่ “กะ...กรี๊ดดดดดดดด!!” คนที่นอนหลับอยู่สะดุ้งโหยงเมื่อเสียงแหลมเล็กหวีดร้องปะทะเข้าโสตประสาทจนแสบหู ร่างบางเด้งตัวลุกพรวดขึ้นหลังจากที่กรีดร้องอย่างตกใจพร้อมกับดึงผ้าห่มมาคลุมร่างของตัวเองมิดเหมือนดักแด้ แฟรงค์เองก็งัวเงียยันตัวเองลุกขึ้นนั่งคิ้วเข้มขมวดมุ่นอย่างหัวเสียเพราะเขายังนอนไม่เต็มตื่นและกำลังหลับสบายอยู่แท้ๆ “ทำไมเธอชอบทำเสียงแสบแก้วหูตลอดเลยวะ” “ใครใช้ให้นายมานอนกอดฉันโดยไม่ได้รับอนุญาตล่ะ!” “ฮะ? ยังต้องขออนุญาตอีกเหรอ? เธอเป็นคนมากอดฉันเองนะ” “อย่ามาพูดมั่วๆ นะ! ใครมันจะหันไปกอดคนอย่างนายกัน” “เหรอ เป็นคนหั

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD