คณะการท่องเที่ยวในตอนเช้า แพรวาเดินกึ่งวิ่ง สลับกับชะลอฝีเท้าเพื่อก้มลงเช็กของในกระเป๋าผ้าใบเก่ง สองแขนเล็กกอดปึกชีทเอกสารไว้แนบอกจนขอบกระดาษแทบจะยุบเข้าหาตัว
"อยู่ครบนะ... อย่าเพิ่งรีบหนีไปไหนล่ะเจ้าพวกกระดาษ"
เธอพึมพำกับกองชีทในอ้อมกอด ก่อนจะใช้ปลายนิ้วปัดเศษฝุ่นที่ติดอยู่ตรงมุมเบาๆ "วันนี้แพรจะรักษาความเรียบร้อยระดับสิบเลย คอยดูสิ"
แพรวาฉีกยิ้มกว้างให้ตัวเอง นึกไปถึงวีรกรรมของเมื่อวันก่อนที่ทำของหกคะเมนตีลังกาจนวุ่นวายไปหมด เธอหัวเราะคิกคักกับภาพสะท้อนจอมโก๊ะของตัวเองในกระจกหน้าต่างตึกเรียนที่เดินผ่าน...
โดยไม่รู้ตัวเลยว่า... ภายใต้ร่มเงาไม้ใหญ่ที่ห่างออกไปไม่กี่เมตร มีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมาอย่างเงียบเชียบ
วารี ยืนพิงต้นไม้ใหญ่อยู่ในมุมมืด เสื้อเชิ้ตเข้ารูปแบรนด์หรูสีครีมตัดกับกระโปรงทรงสอบสีเข้ม ทำให้เธอดูแปลกแยกและโดดเด่นออกมาจากพวกนักศึกษาอย่างชัดเจน
วารีเหยียดยิ้มบางๆ เมื
