เสียงเข็มนาฬิกาแขวนผนังเดินวนซ้ำๆ แสงแดดยามบ่ายสาดลอดรอยแยกผ้าม่านเข้ามา แพรวานอนคุดคู้ พรูลมหายใจร้อนผ่าวผ่านริมฝีปากที่แห้งจนลอกเป็นขุย ลำคอของเธอแห้งผากจนเจ็บจี๊ดเมื่อกลืนน้ำลาย
มือเล็กพยายามเอื้อมไปหาแก้วน้ำพลาสติกบนโต๊ะญี่ปุ่น แต่แค่ขยับปลายนิ้ว ความปวดร้าวก็แล่นแปลบขึ้นมาตามข้อกระดูกจนเธอต้องทิ้งแขนลงแนบตัวตามเดิม
เปลือกตาที่หนักอึ้งพยายามปรือขึ้น ภาพตรงหน้าพร่ามัวไปหมด แต่เธอกลับรับรู้ถึงเงาของใครบางคนที่ยืนอยู่ข้างเตียงได้ชัดเจน... กลิ่นน้ำหอมผู้ชายผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ แบบนี้ มีอยู่คนเดียว
คิมหันต์ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็ค สายตาจ้องตัวเลขสีแดงที่กะพริบบนหน้าจอแอปพลิเคชันวัดไข้ในมือถือ เขาขมวดคิ้วฉับ ก่อนจะหันไปสั่งคนหน้าประตู
"เตรียมรถ"
"ครับนาย"
ภพก้าวเข้ามาในห้อง รูดซิปกระเป๋าผ้าใบเก่งของเธอออก แล้วกวาดโทรศัพท์มือถือ กระเป๋าสตางค์ เสื้อคลุมไหมพรมยัดลงไปอย่างรวดเร็ว
"ด...
