ตอนที่ 3 แกไปทำอะไรมาเหรอ
“วิว” เพื่อนอีกคนที่วิ่งหอบมาที่หน้าลิฟต์ สมทบกับไอวี่และซี เพื่อที่จะไปชั้นตรวจผู้ป่วย เมื่อทั้งสองคนเห็นก็อดขำไม่ได้ วิวเป็นนักศึกษาแพทย์ที่เรียนเก่งมาก แต่ข้อเสียคือ เธอไม่ชอบการนอนตื่นเช้าแบบนี้สักเท่าไหร่
“ให้ตายเถอะวิว นี่แกวิ่งหรือบินมากันแน่เนี่ย หอบเป็นลูกแมวเชียว ใจเย็น ๆ ก่อน”
“เกือบไม่ทันแน่ะ โชคดีที่ลิฟต์ยังไม่มา ไม่งั้นฉันคงต้องไปเขียนรายงานอีกแน่ ๆ เลย”
วิวหันไปคุยกับเพื่อนทั้งสองคน ระหว่างรอลิฟต์ เพื่อที่จะไปยังชั้นที่ต้องตรวจผู้ป่วย ซึ่งพวกเธอต้องติดตามแพทย์คนอื่น ๆ เดินตรวจเวลานี้ทุกเช้า เพื่อฝึกในการสังเกต และช่วยเหลือผู้ป่วยหลังเข้ารับการรักษา โดยจะมีแพทย์ในโรงพยาบาล เวียนกันมาสอนพวกเธอ ระหว่างรอลิฟต์ วิวหันมามองไอวี่ ก็เริ่มรู้สึกผิดสังเกตเล็กน้อย จึงได้ทักขึ้นมา
“เอ๊ะไอวี่ ทำไมช่วงนี้แกดูผิดปกติไปนิดหน่อยนะ แกว่ามั้ยซี”
ไอวี่ตกใจเล็กน้อย เมื่อถูกเพื่อนทักแบบนั้น จึงรีบหันไปถามทันที
“ทำไมเหรอ หรือว่ามีอะไรติดหน้าฉันหรือเปล่า”
วิวยิ้มก่อนจะหันมาตอบไอวี่ หลังจากที่เริ่มสังเกต และเดินวนดูรอบ ๆ ตัวเพื่อนสนิท ก่อนจะยิ้มออกมา
“ไม่มีอะไรติดหรอกน่า ฉันก็แค่รู้สึกว่า ช่วงนี้หน้าตาแกดูอิ่มเอิบ มีน้ำมีนวลขึ้นมาอย่างกับ…. คนที่กำลังมีความรักอย่างนั้นแหละ”
“มีความรักบ้าอะไรล่ะ แกอย่าพูดจาเพ้อเจ้อ ชอบพูดไปเรื่อยเปื่อยแบบนี้อีกแล้วนะวิว”
“ฉันเปล่าสักหน่อย แต่แกดูสวยขึ้นจริง ๆ ไม่เชื่อลองถามซีดูสิ แกว่าจริงอย่างที่ฉันพูดมั้ยซี”
ซีหันมามองไอวี่ หลังจากที่วิวพูดวะจนเธออดมองไม่ได้
“อืม…ถ้าจะว่าแบบนั้น ฉันก็ว่าจริงอย่างที่วิวพูดแหละ ว่าแต่… แกไปทำอะไรมาเหรอไอวี่”
“ฉันเปล่าสักหน่อย”
ไอวี่รีบหลบสายตาเพื่อนทันที เมื่อถูกทักแบบนั้น ภาพความทรงจำที่เร่าร้อน บนเตียงในห้องสวีทโรงแรมหรู ผุดขึ้นมาอีกครั้ง
“คุณผู้หญิง…บอกผมมาสิว่าคุณชอบแบบนี้มั้ย ผมบริการคุณดีหรือเปล่า พูดมาสิ”
“อือ…ดี ดีมาก อ๊ะ! จะทำอะไร”
เธอหันไปถามเขา หลังจากที่จบศึกที่เร่าร้อนไปรอบใหญ่ เมื่อเห็นโฮสต์หนุ่มหล่อตรงหน้า กำลังฉีกเครื่องป้องกันอีกอันและหันมายิ้มเจ้าเล่ห์ให้เธอสายตาของเขาไม่ต่างกับหมาป่าเจ้าเล่ห์ แม้ว่าจะเหนื่อย แต่เธอก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า เขาช่างเซ็กซี่และมีเสน่ห์ยั่วยวนมากจริง ๆ
“ไอวี่…. ไอวี่!”
“อะไร เรียกทำไม เกิดอะไรขึ้น”
ทั้งสองคนตกใจเมื่อเห็นว่า ไอวี่ยืนเหม่อและอมยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่คนเดียว วิวถึงกับโบกมือไปมาอยู่หน้าเธอ จนตั้งสติได้ ไอวี่รีบสลัดภาพเหล่านั้นรออกไปจากสมอง
“ลิฟต์มาแล้ว รีบไปกันเถอะ”
ประตูลิฟต์เปิดอีกครั้ง คุณหมอหน้านิ่ง สวมเสื้อกาวน์สีขาวครบชุด มือถือแฟ้มและสวมแว่นตา ตัวสูงเกือบสองเมตร ยืนอยู่ในลิฟต์พร้อมกับพยาบาล และเจ้าหน้าที่สองคน เพียงแค่ไอวี่มองหน้าเขา เธอก็รีบก้มหน้าลงทันที
‘หน้าตาแบบนี้ สีหน้าเย็นชา กลิ่นน้ำหอม รูปร่างและความสูงนี้…. นี่เขาไม่ใช่หนุ่มโฮสต์หรอกเหรอ!’