“หนูมีเรื่องจะเคลียร์กับคุณ”
เคลียร์งั้นเหรอ เธอใช้คำว่าเคลียร์ ทั้งๆ ที่ควรจะใช้คำว่าง้อไม่ใช่หรือ
พิธานกัดฟันกรอดและขบกรามแน่นเพื่อระงับอารมณ์โมโหของตัวเอง ถ้าไม่แคร์ ถ้าไม่รอให้มาง้อ เขาคงไม่รู้สึกรู้สมบ้าบอแบบนี้
“ว่าไปสิ”
“หนูอยากรู้ค่ะว่าคุณจะเอายังไงกับหนู อยากถอนหมั้นกับหนูหรือเปล่า ถ้าอยาก หนูจะได้คืนแหวนให้”
“กานต์ระพี!”
ร่างบางสะดุ้งโหยงที่ถูกตวาดดังลั่นห้อง ทำไมเขาจะต้องโกรธขนาดนั้น ในเมื่อสิ่งที่เธอกำลังพูดมันก็ดีกับเขาไม่ใช่หรือไง
“หนูพูดอะไรผิดคะ ก็ในเมื่อหลังจากหมั้นกันแล้ว คุณก็เมินเฉยกับหนู คุณจะให้หนูรู้สึกยังไง ถ้าคุณไม่คิดจะหมั้นจะแต่งกับหนู ก็ไม่จำเป็นต้องฝืนใจหรอกค่ะ หนูไม่ได้ต้องการความรับผิดชอบใดๆ ทั้งนั้น สู้บอกหนูตรงๆ เลยดีกว่า หนูรับรองว่าคุณจะไม่มีปัญหากับพ่อแม่หนู หนูจะบอกท่านสองคนเองว่าหนูเป็นฝ่ายขอถอนหมั้นเอง”
“เธอคิดว่าการที่ฉันไปขอหมั้นเธอ มันคือกา
