“คุณพิธาน... อื้อ...” คราวนี้กานต์ระพีหลุดเสียงครางออกมา ด้วยความรู้สึกวาบหวามรัญจวนที่แผ่ซ่านไปทุกอณูกาย ทั้งขนาด ทั้งความอุ่นร้อน และตำแหน่งการบดคลึงที่ตอนนี้ย้ายลงมาตรงกึ่งกลางรอยแยกของความสาว ยิ่งทำเอาเธออ่อนระทวยไปหมด
“เพราะแบบนี้ไงฉันถึงไม่อยากให้เธออยู่ใกล้ ฉันกลัวจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ ฉันอยากเคลียร์ตัวเองก่อนจะเกินเลยกับเธอ แต่ช่างแม่งเหอะ ถึงตอนนี้ฉันไม่สนใจห่าเหวอะไรแล้ว กานต์จ๋าฉันอยากได้เธอ เป็นของฉันนะเด็กดี”
น้ำเสียงเขาฟังดูไม่แยแสเรื่องอื่นใดในเวลานี้ ขอเสร็จ มือใหญ่ก็จับไหล่บางหมุนให้หันหน้ากลับมาหา จึงได้เห็นว่าตอนนี้พวงแก้มใสเต็มไปด้วยสีแดงระเรื่อด้วยเลือดฝาดของวัยสาว ปอยผมดำขลับที่เคลียอยู่ข้างแก้ม ยิ่งทำให้เธอน่าปรารถนาจนพิธานไม่คิดจะยับยั้งชั่งใจใดๆ ต่อไป สองมือโอบประคองเข้าสองแก้มในตอนที่กานต์ระพีเงยหน้าขึ้นมองเขา ด้วยสายตาที่เจือไว้ด้วยความรัญจวนแกมตื่นเต้น
“เราไม
