คืนวันนั้น คอนโดของหมิง
“ครืด... ครืด...”
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในห้องนอน แสงไฟสลัวจากโคมข้างเตียงสะท้อนเงาลงบนผนัง หมิงที่กำลังนอนตะแคงอยู่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย เธอเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มาดูหน้าจอ ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ เมื่อเห็นชื่อที่คุ้นเคย
“ว่าไงเฟส”
ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ เหมือนคนที่กำลังรวบรวมความกล้า ก่อนเสียงทุ้มจะตอบกลับมาแผ่วเบา
“พี่ครับ... ผมนอนไม่หลับ”
หมิงกลอกตาเล็กน้อยอย่างเอือม ๆ ทั้งที่มุมปากแทบจะยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว
“แล้ว?”
“ผมอยากไปหาพี่ ผมสัญญาว่าจะนอนเฉย ๆ ไม่แตะพี่เลย พี่จะเชื่อผมไหม”
คำตอบตรงไปตรงมานั้นทำให้เธอนิ่งไปนิดหนึ่ง หัวใจที่ควรจะนิ่งกลับเต้นแรงขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว
“อย่ามาทำออดอ้อน” เธอตอบเสียงเรียบ พยายามกดความรู้สึกบางอย่างเอาไว้
ปลายสายหัวเราะเบา ๆ เหมือนรู้ทัน
“ทำไมล่ะ... ผมอ้อนเมียตัวเองมันผิดตรงไหน?”
“อย่ามาเรียกเมีย แค่
