“พี่คินน์!”
อิงดาวสะดุ้ง รีบยกมือขึ้นกอดผ้าเช็ดตัวแน่นขึ้นทันที
วาคินน์ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ
ในความมืดแสงไฟจากด้านนอกส่องเข้ามาสลัว ๆ ทำให้เห็นดวงตาของเขาดูเข้มขึ้นกว่าปกติ
“พี่เข้ามาได้ยังไงคะ…”
เธอถามเสียงแผ่ว
“ก็เดินเข้ามาทางประตูครับ”
เขาตอบสั้น ๆ ก่อนก้าวเข้ามาใกล้เธออีกนิด
อิงดาวเผลอถอยหลัง
แต่ถอยได้แค่ก้าวเดียว แผ่นหลังชนผนังเบา ๆ
สองแขนของเขากั้นเธอไว้
“แต่ดาวจำได้ว่าล็อกแล้ว”
เขาหัวเราะเบา ๆ พร้อมยกกุญแจให้เธอดู
“คนเจ้าเล่ห์! ออกไปเลยค่ะดาวจะเปลี่ยนผ้าแล้ว”
“พี่ไม่ออก คืนนี้พี่จะนอนที่นี่ นอนกับแฟนของพี่”
“ไม่ให้นอน! ออกไปเลย”
“ไม่ไปครับ พี่จะอยู่ที่นี่ รอใช้สิทธิ์ตามสัญญาข้อสี่ของเราครับ”
หัวใจอิงดาวกระตุกวาบเมื่อเขาพูดถึงสัญญา
“ดาว…ยังไม่พร้อม…ไหนพี่บอกว่าแฟนกันไม่ต้องอิงข้อตกลงนี่ค่ะ”
“พี่พูดแบบนั้นเหรอ?”
อิงดาวขมวดคิ้วแน่น “ใช่ค่ะ พี่จำไม่ได้หรือไง อีกอย่างไฟ
