แสงอาทิตย์ยามเย็นค่อย ๆ ลับลงสู่ขอบทะเล
ท้องฟ้าค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพู ลมทะเลพัดเอื่อย ๆ ผ่านผืนทราย
โต๊ะปาร์ตี้เล็ก ๆ ถูกจัดไว้บนชายหาด พร้อมไฟประดับที่เริ่มสว่างขึ้นทีละดวง บรรยากาศอบอุ่นและผ่อนคลายกว่าตอนกลางวัน
“มา ๆ ครับพี่คินน์ วันนี้ดื่มกันหน่อย ไม่เมาไม่เลิก!”
เฟสยกแก้วขึ้นก่อนจะกระดกจนหมดรวดเดียว
ก้องที่นั่งอยู่ข้าง ๆ รีบเอ่ยทักทันที
“เฮ้ย เฟส ลูกพี่มึงดื่มเยอะไม่ได้ หมอห้ามไว้นะกระเพาะมันไม่ค่อยดี”
เฟสชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะแห้ง ๆ
“เออจริงด้วย ผมก็ลืมไปเลย งั้นวันนี้พี่ดื่มแค่แก้วเดียวพอนะ ที่เหลือผมจัดกับพี่ก้องเอง”
วาคินน์หัวเราะเบา ๆ
“เออ ดื่มไปเถอะ ขออย่างเดียว อย่าเมาจนเดินลงหาดก็พอ”
เขาพูดพลางหันสายตาไปอีกด้าน
อิงดาวกำลังนั่งอยู่กับหมิงและทอฟ้าในชุดเดรสสีขาวพลิ้วเบา ๆ ตามลมทะเล แสงไฟจากโต๊ะปาร์ตี้สะท้อนใบหน้าของเธอให้ดูนุ่มนวลขึ้น
สายตาของวาคินน์มอง
