หมาล่า…หม่าใจ

1277 Words

เมื่อวาคินน์มาถึงคณะ เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดกล้องถ่ายรูปหน้าตรงของตัวเอง ก่อนจะยกแขนข้างที่มีรอยช้ำขึ้นมาให้เห็นชัด ๆ ในเฟรม เฟสมองภาพนั้นแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้ “เก็บไว้ใช้อ้อนสาว หรือครับพี่” เฟสเอ่ยแซวเสียงขำ วาคินน์ยักไหล่เล็กน้อย พลางก้มมองภาพในโทรศัพท์ของตัวเอง “ก็มีบ้าง เผื่อแฟนจะสงสาร รีบกลับมาดูแล” เฟสหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะพยักหน้า “ครับ แค่นี้ก็คงได้คะแนนความสงสารไปพอสมควรแล้วล่ะ” “อืม...เดี๋ยวรู้ว่าพอมีใจหรือเปล่า” เวลาผ่านไปจนถึงช่วงเที่ยงวัน แดดอ่อนสาดลงมาตามทางเดินหน้าตึกเรียน นักศึกษาหลายคนทยอยออกจากห้อง บางกลุ่มเดินคุยกันเสียงเจื้อยแจ้วถึงมื้อกลางวันที่จะมาถึง “ไปเถอะ เราไปกินร้านใหม่ใกล้มหาวิทยาลัยกันดีกว่า ร้านหมาล่าเปิดใหม่ เห็นคนพูดถึงกันเต็มเลย” ทอฟ้าเอ่ยขึ้นขณะสะพายกระเป๋าและเดินนำหน้า หมิงที่เดินตามหลังมายืดเส้นยืดสายเล็กน้อยก่อนตอบทันที “ก็ดีเหมือนกัน หมิงไม่ได้กินหมาล่ามานานมากแล้วนะ แบบว่าเห็นพริกก็อยากท้าทายชีวิตแล้ว” อิงดาวหัวเราะเบา ๆ พลางเดินเคียงข้างเพื่อนทั้งสอง “งั้นก็ไปสิ ดาวก็อยากลองเหมือนกัน ร้านเปิดใหม่นี้จะอร่อยพอเป็นร้านประจำของเราสามคนได้ไหมนะ” สามสาวหัวเราะกันอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะพากันเดินลัดสนามหญ้าหน้ามหาวิทยาลัยไปยังร้านที่เพิ่งเปิดใหม่ ป้ายสีแดงสดหน้าร้านเขียนตัวอักษรจีนตัวใหญ่สะดุดตา บรรยากาศคึกคักไปด้วยนักศึกษาที่ต่อแถวเลือกวัตถุดิบ เสียงพูดคุยจอแจดังคลอไปกับเสียงคีบอาหารกระทบถาดเป็นจังหวะ เมื่อเดินเข้าไปด้านใน กลิ่นหมาล่าเผ็ดร้อนหอมฉุยก็ลอยมาต้อนรับทันที “โอ้โห คนเยอะกว่าที่คิดอีกนะ” หมิงพึมพำพลางมองแถวที่ยาวเกือบถึงประตู ร้านตกแต่งสไตล์จีน โคมไฟสีแดงแขวนเรียงกันเป็นแถว โต๊ะไม้สีน้ำตาลเข้มถูกจับจองแทบทุกโต๊ะ นักศึกษาหลายคนยืนเลือกวัตถุดิบกันอย่างตั้งใจ ทอฟ้าเดินไปหยิบกะละมังโลหะใบเล็กสามใบจากชั้นวางแล้วส่งให้เพื่อน “อยากกินอะไรก็คีบใส่เลยนะ เดี๋ยวเอาไปชั่งน้ำหนักก่อนเอาไปต้ม..ใครอยากกินแห้งก็บอกพนักงานนะ” พูดจบเธอก็เริ่มคีบผักกาดขาว เห็ดเข็มทอง และเนื้อสไลซ์ลงในกะละมังอย่างคล่องแคล่ว หมิงยืนเลือกของอยู่ข้าง ๆ ก่อนจะหยิบลูกชิ้นปลาลงไปหลายลูก “วันนี้ขอจัดเต็มเลยนะ ใครห้ามไม่ฟังแล้ว” อิงดาวเองก็เดินไปหยิบกะละมังมาเพิ่มอีกใบ เธอค่อย ๆ เลือกวัตถุดิบอย่างตั้งใจ ทั้งหมูสไลซ์ เต้าหู้ และเส้นมันเทศ ก่อนจะใส่เพิ่มลงอีกเล็กน้อย ทอฟ้าสังเกตเห็นก็เลิกคิ้ว “ดาว เอาสองกะละมังเลยเหรอ” หญิงสาวยิ้มบาง ๆ พลางตอบอย่างไม่คิดปิดบัง แม้เธอจะทำอาหารไม่เก่งนัก แต่เรื่องอาหารการกินของเขา อิงดาวไม่เคยอยากละเลยหน้าที่เล็ก ๆ นั้นเลย ทันใดนั้นเสียงแซวก็ลอยมา “อุ๊ย สองชุดแบบนี้ ตั้งใจซื้อฝากแฟนใช่ไหมจ๊ะ” หมิงพูดพลางยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายขี้แกล้ง อิงดาวชะงักเล็กน้อยก่อนหัวเราะเขิน ๆ “ก็…ควรจะมีอะไรติดมือกลับไปบ้างนี่นา เขาช่วยดาวหลายอย่างเลย” คำตอบนั้นยิ่งทำให้หมิงหันไปสะกิดทอฟ้า “ฟ้า เพื่อนเรากลายเป็นคนคลั่งรักไปแล้วนะเนี่ย” ทอฟ้าหลุดหัวเราะเบา ๆ ก่อนมองหน้าอิงดาวที่ตอนนี้แก้มเริ่มแดงระเรื่อ “หมิง พอแล้ว แซวดาวจนหน้าแดงหูแดงไปหมดแล้วนะ” หมิงยกมือขึ้นทำท่ายอมแพ้ทันที แต่รอยยิ้มซุกซนยังคงติดอยู่ที่มุมปาก “ก็เห็นเพื่อนมีความสุข เลยอดแซวไม่ได้ไง อิอิ” อิงดาวก้มหน้าหัวเราะเบา ๆ พลางคีบผักเพิ่มลงในกะละมังอีกนิด แก้มยังคงขึ้นสีระเรื่อจากคำแซวของเพื่อน บางครั้งเรื่องเล็ก ๆ อย่างการซื้อของอร่อยกลับไปฝากใครสักคน ก็ทำให้หัวใจรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ ไม่นานนัก ทั้งสามคนก็ส่งกะละมังให้พนักงานนำไปต้มในหม้อหมาล่าที่กำลังเดือดพล่าน จากนั้นต่างคนก็รับแก้วชาของตัวเอง ก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะว่างใกล้หน้าต่าง ไม่นานชามหมาล่าร้อน ๆ ก็ถูกยกมาเสิร์ฟ ไอร้อนลอยกรุ่นขึ้นมาพร้อมกลิ่นหอมเผ็ดชาที่ชวนให้น้ำลายสอ ทอฟ้าไม่รอช้า เธอคีบเนื้อชิ้นหนึ่งขึ้นมาเป่าเบา ๆ ก่อนจะส่งเข้าปากเป็นคำแรก ดวงตาของเธอเป็นประกายขึ้นทันที “โห…ทำไมอร่อยขนาดนี้นะ ไม่ผิดหวังจริง ๆ ที่พวกเรามา” หมิงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามรีบโน้มตัวเข้ามาอย่างสนใจ “จริงเหรอฟ้า ไหนหมิงชิมหน่อยสิ” เธอคีบเส้นมันเทศที่ชุ่มน้ำซุปสีแดงเข้มขึ้นมา ก่อนจะซู้ดเข้าปากอย่างรวดเร็ว ไม่กี่วินาทีต่อมา หมิงก็พยักหน้ารัว ๆ “อร่อยจริงด้วย! ดาว รีบทานเร็ว เดี๋ยวหมิงเผลอกินหมดก่อนนะ” อิงดาวหัวเราะนิด ๆ ก่อนจะคีบลูกชิ้นขึ้นมาใส่ปาก รสเผ็ดชาหอมเครื่องเทศกระจายเต็มลิ้นจนเธอเผลอยิ้มออกมา “อร่อยมากเลย” ในใจเธอพลันนึกถึงใครบางคนขึ้นมา พี่วาคินน์คงจะชอบแน่ ๆ เพียงแค่คิดว่าถ้าเขาได้ชิมคงทำหน้าพอใจแบบไหน อิงดาวก็รู้สึกอยากรีบเอากลับไปให้เขาลองทันที ระหว่างที่ทั้งสามคนนั่งกินไปคุยไป หมิงก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ “เอ้อ…ว่าแต่” เธอวางตะเกียบลงเล็กน้อย “เสาร์นี้ที่พวกเรานัดจะไปทะเลกัน ยังไปกันอยู่ใช่ไหม” ทอฟ้าพยักหน้าทันที “ฟ้าไปได้นะ ไม่ได้ติดอะไรพอดี อยากไปพักสมองเหมือนกัน” จากนั้นทั้งสองคนก็หันมามองอิงดาวพร้อมกัน หมิงเอ่ยถามต่อ “แล้วดาวล่ะ ไปได้หรือเปล่า” อิงดาวสบตาเพื่อน ๆ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ “เดี๋ยวพรุ่งนี้ดาวบอกอีกทีนะ ตอนนี้ยังไม่แน่ใจเลย” หมิงยิ้มเจ้าเล่ห์เล็กน้อย “แต่ถ้าดาวจะพาแฟนไปด้วย พวกเราก็ไม่ติดนะ เพราะหมิงเองก็ว่าจะพาไปเหมือนกัน” ทอฟ้าชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะหันขวับไปมองเพื่อน “เดี๋ยวนะหมิง…ทำไมเพื่อนมีแฟนกันหมดแล้ว ฟ้าพึ่งจะรู้เนี่ย” อิงดาวเองก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างสนใจ หมิงหัวเราะแห้ง ๆ แล้วรีบโบกมือ “โอ๊ย ยังไม่ใช่แฟนหรอก แค่เด็กที่มาจีบเฉย ๆ หมิงก็เลยคิดว่าจะชวนไปด้วย” ทอฟ้าหรี่ตามองทันที “แหม เมื่อกี้ยังแซวดาวอยู่เลยนะ” อิงดาวรีบเสริมพร้อมรอยยิ้มขำ ๆ “ใช่เลย ตัวเองก็แอบกินเด็กเหมือนกันนี่นา” หมิงทำหน้ามุ่ยเล็กน้อยก่อนจะหยิบลูกชิ้นเข้าปาก ทั้งสามคนนั่งคุยหยอกล้อกันอย่างออกรส เสียงหัวเราะดังเป็นระยะ ทันใดนั้น “ครืด..ครืด..” ข้อความไลน์จากโทรศัพท์ของอิงดาวดังขึ้น เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเปิดอ่านถึงกับตกใจ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more