ลมทะเลยามค่ำคืนพัดเอื่อย ๆ ริมชายหาดที่เงียบดูเป็นส่วนตัว
แสงไฟจากรีสอร์ตด้านหลังส่องมาถึงผืนทรายเพียงรำไร ขณะที่แสงจันทร์สะท้อนผิวน้ำทะเลเป็นประกายระยิบ
วาคินน์กับอิงดาวเดินเคียงกันไปตามแนวคลื่นที่ซัดเข้าฝั่งช้า ๆ
อิงดาวถอดรองเท้าแล้วถือไว้ในมือ ปล่อยให้เท้าเปล่าเหยียบทรายเย็น ๆ
“น้ำเย็นดีนะคะ”
เธอพูดพลางยิ้มเล็กน้อย
วาคินน์มองเธออยู่เงียบ ๆ
ผมยาวของเธอปลิวไปตามลมทะเล ความน่ารักสดใสของเธอทำให้วาคินน์เผลอมองอยู่นานโดยไม่รู้ตัว
“ส่งรองเท้ามาให้พี่เถอะครับ พี่ถือให้นะ”
อิงดาวหันมามองเขา
“ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวดาวถือเองดีกว่า”
เธอหยุดเดินเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อเบา ๆ
“ไม่ต้องเกรงใจดาวเป็นแฟนพี่...พี่ยินดีทำให้”
อิงดาวส่งยิ้มหวานให้เขา
“ขอบคุณนะคะ…ที่พี่ดีกับดาวมากขนาดนี้ ดาวไม่คิดเลยว่าคนที่จ้างดาวมา…จะดูแลดาวดีเหมือนคนสำคัญแบบนี้”
“ถ้าพี่จะบอกว่าพี่ถูกชะตากับดาวตั้งแต่แรก ดาวจะเชื่อท
