เสียงเปิดประตูรถดังขึ้นเบา ๆ ท่ามกลางความเงียบที่อึดอัด
อิงดาวสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมอง
วาคินน์กลับมาแล้ว
เขาเปิดประตูฝั่งคนขับ กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ จากตัวเขาลอยเข้ามาใกล้ จนเธอเผลอเม้มปากแน่นโดยไม่รู้ตัว
ถุงยาถูกวางลงบนคอนโซลกลางข้างแขนของเธอ แต่เธอไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย
“รอนานไหมครับ?”
แต่เธอ… ไม่ตอบ
ยังคงมองออกไปนอกหน้าต่างเหมือนเดิม
“ยังงอนพี่อยู่เหรอ”
เขาถามซ้ำ น้ำเสียงอ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย
เธอไม่สนใจกับคำถามของเขา
เหมือนกำลังดื้อเงียบใส่เขาโดยตั้งใจ
“ดาว…”
เพียงแค่เสียงเรียกชื่อแผ่วเบานั้น ก็ทำให้มือของเธอเผลอกำชายกระโปรงตัวเองแน่นขึ้นเล็กน้อย
ความรู้สึกบางอย่างในใจเริ่มสั่นไหว… ทั้งที่เธอพยายามกดมันไว้
“พี่ไม่ได้คิดอะไรกับเขาจริง ๆ”
คำพูดนั้นทำให้เธอหลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะถอนหายใจออกมาแรง ๆ
แล้วพูดขึ้น… ทั้งที่ยังไม่หันไปมองเขา
“แต่พี่ก็เคยรักเธอไม่ใช่หรอ…”
น้ำเสี
