“นี่มันอะไรกัน ทำไมเป็นแบบนี้เนี่ย!”
เสียงตะโกนดังลั่นมาจากห้องพักอีกห้อง ทำลายความเงียบสงบของเช้าริมทะเลทันที
อิงดาวสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองวาคินน์อย่างงง ๆ
“เสียงหมิง…”
วาคินน์ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ยังไม่ทันที่เขาจะตอบ เสียงเดิมก็ดังขึ้นอีกครั้งจากห้องนอนอีกห้อง
“ไอ้เฟส ไอ้บ้านี่! นายฉวยโอกาสกับหมิงเหรอ…หรือว่านายตั้งใจไว้นานแล้ว ห๊ะ!”
หมิงตะโกนด้วยความโกรธ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
เฟสรีบเอื้อมมือมาปิดปากเธอไว้ทันที ราวกับอยากให้เธอหยุดพูดแล้วฟังเขาให้จบก่อน
อิงดาวหันมามองวาคินน์ทันที
“พี่คินน์ เราไปดูหมิงกันไหม”
วาคินน์ส่ายหน้าเบา ๆ
“อิงดาว อย่าเพิ่ง เรื่องระหว่างเขา ปล่อยให้เขาจัดการกันเองก่อน”
“แต่ว่า…”
“เชื่อพี่นะ เราอย่าเพิ่งออกไปดีกว่า เดี๋ยวเขาจะอาย...พี่ว่าเมื่อคืนน่าจะมีซัมติงแน่ ๆ แบบนี้”
อิงดาวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ
"ก็ได้ค่ะ"
ในขณะเดียวก
