คืนแรกของการเซ็นสัญญา

1179 Words

พูดจบเขาถอยออกไปสามก้าว อิงดาวยืนนิ่งอยู่หน้าอ่างล้างจาน น้ำจากก๊อกยังคงไหลผ่านมือของเธอไปเรื่อย ๆ แต่สมองกลับเหมือนหยุดทำงาน คำพูดของเขายังดังอยู่ในหัวไม่หยุด คืนนี้…เป็นคืนแรกของสัญญา หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบได้ยินชัดในอก มือที่ถือจานอยู่สั่นเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้ ด้านหลังไม่ไกลนัก วาคินน์ยืนพิงเคาน์เตอร์ครัวอยู่เงียบ ๆ ใกล้พอที่จะมองเห็นไหล่บางของเธอที่เกร็งแน่น เขาไม่ได้เร่ง ไม่ได้แตะต้องเธอ เพียงแค่ยืนมอง แต่ความเงียบระหว่างคนสองคนกลับกดดันยิ่งกว่าคำพูดใด ๆ เสียอีก อิงดาวค่อย ๆ ปิดก๊อกน้ำเบา ๆ สูดลมหายใจลึกเหมือนรวบรวมความกล้า ก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับเขา “ดาว…ไปอาบน้ำก่อนนะคะ” เสียงเธอเบามาก คล้ายกำลังขอเวลา วาคินน์มองเธอนิ่ง สายตาคมกวาดผ่านใบหน้าที่ซีดลงเล็กน้อยของหญิงสาว ก่อนมุมปากจะยกขึ้นเพียงนิด “ทำไม” เขาถามเรียบ ๆ “กลัวเหรอ” อิงดาวชะงัก หัวใจสะดุดกับคำถามนั้นทันที “เปล่าค่ะ…แค่ร้อนอยากอาบน้ำอีกรอบ” เธอตอบเบา ๆ แต่สายตากลับหลบเขา วาคินน์เห็นชัด เขาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้อีกก้าว ระยะห่างระหว่างพวกเขาแทบไม่เหลือ “ไม่ต้องกลัวขนาดนั้นก็ได้” เสียงของเขาลดต่ำลง “พี่ไม่ได้หิวขนาดนั้น” คำพูดนั้นทำให้อิงดาวเงยหน้าขึ้นมองเขาทันที แก้มร้อนวาบอย่างห้ามไม่อยู่ วาคินน์มองปฏิกิริยานั้นนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปปิดก๊อกน้ำที่เธอปิดไม่สนิท ปลายนิ้วของเขาเฉียดมือเธอ แต่กลับทำให้ร่างกายของอิงดาวสะดุ้งเล็กน้อย สายตาคมของเขาเข้มขึ้นทันที “ดูท่าทางเธอจะตื่นเต้นมากเลยนะ” เขาพูดเรียบ ๆ อิงดาวเม้มปากแน่น “ดาวไม่ได้---” เธอขมวดคิดแสดงถึงความกังวล “อิงดาว” เสียงเรียกทุ้มต่ำขัดคำพูดของเธอทันที เธอเงียบลงโดยอัตโนมัติ วาคินน์มองเธออยู่นาน ก่อนจะพูดช้า ๆ “สัญญาก็คือสัญญา” เขาหยุดเล็กน้อย “แต่พี่ไม่ใช่คนใจร้ายขนาดนั้น” คำพูดนั้นทำให้อิงดาวเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้ง ราวกับไม่แน่ใจว่าตัวเองได้ยินถูกหรือไม่ วาคินน์ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะพูดต่อ “อยากอาบน้ำก็ไปอาบน้ำเถอะ” น้ำเสียงของเขากลับมาเรียบเหมือนเดิม “พี่รอได้” อิงดาวนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ค่ะ…” เธอรีบเดินออกจากครัว หัวใจยังเต้นแรงไม่หยุด แต่ทันทีที่เธอเดินผ่านเขาไป เสียงของวาคินน์ก็ดังขึ้นเบา ๆ “แต่ดาว” เธอหยุดเดิน ก่อนจะหันกลับมามอง สายตาคมของเขาจับจ้องเธอนิ่ง “อย่าลืมล่ะ” เขาหยุดเล็กน้อย “คืนนี้…เธอเป็นของพี่” คำพูดนั้นทำให้หัวใจของอิงดาวกระตุกแรงอีกครั้ง เธอรีบหันหลังเดินออกไปทันที ภายในห้องนอนเงียบสนิท อิงดาววิ่งเข้าห้องน้ำอย่างร้อนรน หัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ “สรุปจะเอายังไงกันแน่ จะทำหรือไม่ทำ คำพูดพี่คินน์กำกวมไปหมด” เธอบ่นกับตัวเองหน้ากระจก “พี่คิดจะแกล้งให้ดาวอกแตกตายไปเลยหรือไงนะ…” เธอถอนหายใจยาว ก่อนจะเปิดฝักบัวอาบน้ำอีกรอบ ทั้งที่เพิ่งอาบไปไม่นาน ครั้งนี้เธออยู่ในห้องน้ำนานผิดปกติ ราวกับกำลังพยายามถ่วงเวลา ไม่นานนัก เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น “ก๊อก…ก๊อก…” อิงดาวสะดุ้งเล็กน้อย “ค่ะ…” เสียงทุ้มของวาคินน์ดังลอดเข้ามา “นี่จะเข้าไปนอนในห้องน้ำหรือไง อาบเสร็จก็ออกมาได้แล้ว” หัวใจของอิงดาวเต้นแรงขึ้นทันที เธอกัดริมฝีปากแน่น ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี ถ้าเขาจะขอตามสัญญาจริง ๆ “เอาไงดีดาว…คืนนี้จะรอดไหมนะ…” เธอเดินวนไปวนมาอยู่ในห้องน้ำอย่างคนทำอะไรไม่ถูก แล้วเสียงของเขาก็ดังขึ้นอีกครั้งจากด้านนอก “ว่าไง ถ้าไม่ออก พี่จะไขกุญแจเข้าไปแล้วนะ” อิงดาวรีบตอบทันที “กำลังจะออกไปค่ะ! สักครู่นะคะ” เธอรีบหยิบเสื้อผ้าที่เตรียมไว้ขึ้นมา กางเกงตัวที่หนึ่ง…สวม ตัวที่สอง…สวม ตัวที่สาม…สวม สุดท้ายเธอใส่กางเกงไปถึงหกตัว และเสื้ออีกหกตัวซ้อนกัน จนตัวดูพองขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด อิงดาวมองตัวเองในกระจก ก่อนจะพึมพำเบา ๆ “เอาล่ะ…อย่างน้อยก็อุ่นใจขึ้นหน่อย” เธอสูดหายใจลึก ๆ หนึ่งครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ เดินไปเปิดประตูห้องน้ำ วาคินน์นั่งอยู่บนเตียงขนาดใหญ่กลางห้อง ผ้าปูสีอ่อนถูกจัดไว้อย่างเรียบร้อยราวกับห้องพักในโรงแรม อิงดาวยืนอยู่ปลายเตียงอย่างลังเล ไม่รู้ว่าควรทำอะไรต่อ ในสัญญาระบุไว้ชัดเจน สัปดาห์ละครั้ง เพียงแค่คิดถึงประโยคนั้น หัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง เธอกำลังจะปีนขึ้นเตียง แต่สายตาคมของเขาหยุดอยู่ที่เธอ “ใส่ชุดอะไร หนาวขนาดนั้น” เขาถาม “ดาว…ขี้หนาวค่ะ เวลากลางคืนใส่ชุดหนาหน่อย ไม่งั้นไม่สบาย” คำพูดของเธอขาดหายไป เมื่อเขาขยับเข้ามาใกล้ ระยะห่างระหว่างทั้งสองเหลือเพียงแค่คืบ เธอหลับตาปี๋ทันที วาคินน์มองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ “พี่จะเอารีโมทแอร์…” เขาพูดเรียบ ๆ อิงดาวก้มหน้าทันที ใบหน้าร้อนขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ วาคินน์สังเกตปฏิกิริยานั้น มุมปากยกขึ้นเพียงนิด ก่อนจะกดเพิ่มอุณหภูมิแอร์เป็น 28 องศา “ถ้าหนาวก็ปรับแอร์ได้ พี่ปรับให้เรียบร้อยแล้ว” เขาพูดโดยไม่หันมามอง “นอนเถอะ วันนี้พี่เหนื่อย…พี่ไม่อยากออกแรง” ประโยคนั้นทำให้เธอทั้งโล่งใจ ไฟในห้องถูกปิดลง เหลือเพียงแสงสลัวจากด้านนอก เวลาผ่านไปหลายนาที อิงดาวยังคงลืมตาอยู่ท่ามกลางความเงียบของค่ำคืน เธอดิ้นขยับตัวเล็กน้อยใต้ผ้าห่ม เพราะเสื้อผ้าที่สวมซ้อนกันหลายชั้นทำให้ร้อนอบอ้าวจนหลับไม่ลง เธอได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ จู่ ๆ เสียงทุ้มก็ดังขึ้นในความมืด “นอนไม่หลับหรือ…หรือว่ายังหนาวอยู่” เธอสะดุ้งเล็กน้อย “ไม่หนาวค่ะ กำลังดี” เธอตอบพร้อมกำหมัดแน่น “คนบ้า…ดาวรู้ว่าพี่แกล้งดาว” เธอบ่นในใจ เสียงของวาคินน์ยังคงเรียบ “ไม่หนาวก็นอนซะ…” เขาหยุดนิดหนึ่งก่อนจะพูดต่อ “ถ้ายังไม่นอน พี่จะเปลี่ยนใจแล้วนะ”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more