เมื่อทุกคนก้าวลงจากเรือ กลิ่นทะเลก็ยิ่งชัดขึ้นกว่าเดิม ลมทะเลพัดผ่านผมเบา ๆ
น้ำทะเลสีฟ้าใสกระทบชายหาดเป็นประกายแดด ระยิบระยับ
แม้อากาศจะร้อน แต่ทุกคนก็ตื่นเต้นที่ได้เห็นความสวยงามของเกาะแห่งนี้
“โอ้โห…น้ำสวยกว่าที่คิดอีกนะเนี่ย”
หมิงพูดขึ้นพลางมองไปรอบ ๆ
“นี่ถ้านัดไม่มาเสียดายแย่เลยเนอะหมิง”
ทอฟ้าเอ่ยขึ้น
“ใช่ดีนะที่พวกเราวางแผนล่วงหน้า...แต่อิงดาวเกือบจะไม่ได้มาสะแล้วถ้าแฟนไม่ให้มา” หมิงเอ่ยแซว
อิงดาวหันมามองเพื่อน ๆ
“ก็ต้องมาอยู่แล้ว ใครจะผิดนัดกับเพื่อนได้ละจ๊ะ”
อิงดาวตอบพร้อมทำหน้ายู่ใส่เพื่อน ๆ วาคินน์มองเธอคุยกับเพื่อนพลางแอบยิ้มเล็กน้อย
เมื่อเห็นความน่ารักของเธอในมุมที่เป็นธรรมชาติแบบนั้น
“ไปค่ะทุกคน รีสอร์ตอยู่ไม่ไกล เดินไปอีกนิดเดียวก็ถึงค่ะ” หมิงตะโกนบอก
ฟ้ามองทางเดินที่ทอดผ่านต้นมะพร้าวก่อนจะพึมพำ
“อากาศดีจริง ๆ ...ชอบที่สุดเลยแบบนี้ เหมือนได้มาพักผ่อนเต็มที่”
