คืนแรกบนเตียงเดียวกัน

1558 Words

อิงดาวรีบหันหลังให้เขาทันที เธอดึงหมอนข้างมากั้นระหว่างตัวเองกับเขาไว้ เหมือนกำแพงเล็ก ๆ ที่พยายามสร้างระยะห่าง เธอหลับตาแน่น พยายามข่มตัวเองให้หลับ แม้ว่าตอนนี้ร่างกายจะร้อนอบอ้าวจนแทบหายใจไม่ทั่วท้องก็ตาม เวลาผ่านไปกว่าชั่วโมง ลมหายใจของเธอเริ่มถี่ขึ้นเรื่อย ๆ เหงื่อซึมท่วมตัวจนเสื้อผ้าชื้น หน้าผากมีหยดเหงื่อผุดขึ้นไม่หยุด วาคินน์ที่นอนอยู่ข้าง ๆ เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ เขาขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะเอื้อมมือไปเขย่าเธอเบา ๆ “อิงดาว…ตื่นก่อน” อิงดาวที่เหงื่อท่วมตัวลืมตาขึ้นอย่างเลือนลาง ก่อนจะพึมพำเหมือนคนกำลังเพ้อ เสียงของเธอเบาและสั่นคล้ายคนจะหมดสติ วาคินน์ขมวดคิ้วทันที “นี่เธอร้อนจนจะเป็นลมแล้วนะ” เขารีบหยิบรีโมตแอร์มากดเปิดแรงลม พร้อมปรับอุณหภูมิลงเป็น 23 องศาในทันที จากนั้นจึงค่อย ๆ ช่วยถอดเสื้อผ้าหลายชั้นที่เธอสวมออกทีละชั้นอย่างระมัดระวัง “ใส่ตั้งหลายชั้นแบบนี้ ไม่ร้อนสิแปลก…” เสียงทุ้มของเขาพึมพำเบา ๆ ไม่นานนัก เสื้อผ้าที่หนาเทอะทะก็เหลือเพียงชุดนอนบาง ๆ อิงดาวยังคงหลับตาอยู่ ลมหายใจของเธอค่อย ๆ ช้าลงเมื่อความเย็นจากเครื่องปรับอากาศเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วห้อง วาคินน์เอื้อมมือไปแตะหน้าผากของเธอ อุ่นกว่าปกติเล็กน้อย เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าบนโต๊ะข้างเตียงมาซับเหงื่อที่เกาะอยู่ตามหน้าผากและขมับของเธออย่างเงียบ ๆ ปลายนิ้วของเขาเฉียดแก้มเธอเบา ๆ อิงดาวขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย ภาพแรกที่เธอเห็นคือใบหน้าของวาคินน์ที่โน้มอยู่ใกล้กว่าปกติ “พี่…คินน์…” เสียงของเธอแผ่วเบา วาคินน์ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะดึงมือกลับเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองอยู่ใกล้เกินไป “ตื่นแล้วเหรอ” น้ำเสียงของเขากลับมาเรียบเหมือนเดิม อิงดาวกะพริบตาช้า ๆ ก่อนจะรู้สึกได้ว่าเสื้อผ้าหลายชั้นที่เธอใส่หายไปแล้ว เธอสะดุ้งทันที “เอ่อ…เสื้อผ้าดาว” วาคินน์ถอนหายใจเบา ๆ “เธอร้อนจนเกือบเป็นลม พี่เลยถอดออกให้” เขาพูดเรียบ ๆ เหมือนเป็นเรื่องธรรมดา “ไม่งั้นคืนนี้เธอคงได้เข้าโรงพยาบาลจริง ๆ” อิงดาวหน้าแดงทันที เธอดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงคางอย่างรวดเร็ว วาคินน์มองท่าทางนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ “ตอนพี่ถอด เธอก็หลับอยู่แบบนี้แหละ” คำพูดนั้นทำให้แก้มของอิงดาวร้อนยิ่งกว่าเดิม เธอหลบสายตาเขาแทบไม่ทัน ความเงียบตกลงมาอีกครั้ง แต่คราวนี้มันไม่ได้อึดอัดเหมือนก่อนหน้านี้ วาคินน์เอื้อมมือไปปิดโคมไฟหัวเตียง ก่อนจะเอนตัวลงนอนอีกครั้ง ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงทุ้มของเขาก็ดังขึ้นในความมืด “ดาว” “คะ…” “คราวหน้าอย่าใส่เสื้อหกตัวมานอนอีก” เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำลงนิดหนึ่ง “พี่ไม่ได้คิดจะทำอะไรเธอ... ถ้าพี่คิดจะทำจริง เสื้อสิบชั้นก็ไม่ช่วยอะไรหรอก”” อิงดาวเงียบไป หัวใจของเธอเต้นเบา ๆ อยู่ในอก ก่อนจะค่อย ๆ พลิกตัวนอนหันหลังกลับไปเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้ หมอนข้างที่เคยเอามากั้นระหว่างพวกเขา เธอไม่ได้ดึงมันกลับมาตั้งตรงเหมือนก่อน ค่ำคืนนั้น แม้วาคินน์จะหลับไปแล้ว แต่อิงดาวกลับนอนไม่หลับเลย ค่ำคืนนั้น แม้วาคินน์จะหลับไปแล้ว แต่อิงดาวกลับนอนไม่หลับเลย เพราะนี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอต้องนอนเตียงเดียวกับผู้ชายตอนที่ยังมีสติอยู่ครบ ความไม่คุ้นเคยทำให้เธอรู้สึกระแวง และหัวใจเต้นผิดจังหวะอยู่ตลอดเวลา เธอพลิกตัวไปมาอยู่หลายครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ หลับไปในที่สุด เช้าวันใหม่ แสงแดดอ่อน ๆ ส่องลอดผ้าม่านเข้ามาในห้อง กลิ่นอาหารลอยอวลมาจากห้องครัว อิงดาวลืมตาขึ้นช้า ๆ เธอหันไปมองข้าง ๆ แต่ที่นอนว่างเปล่า ไม่มีเงาของวาคินน์อยู่ตรงนั้นแล้ว อิงดาวลุกขึ้นจากเตียง ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนเพื่อดูว่าเขาออกไปแล้วหรือยัง แต่สิ่งที่เธอเห็นกลับทำให้เธอชะงัก บนโต๊ะอาหารมีจานอาหารเช้าวางไว้อย่างเรียบร้อย ไข่ดาว ไส้กรอก น้ำส้มคั้น และนมสด ทุกอย่างถูกจัดไว้อย่างดูดีราวกับเตรียมไว้ในโรงแรม “ตื่นแล้วหรือคุณนาย” เสียงของวาคินน์ดังขึ้นจากอีกด้านของห้อง “ถ้าตื่นแล้ว เชิญที่โต๊ะอาหารครับ” น้ำเสียงของเขาฟังดูเหมือนสุภาพ แต่กลับแฝงความประชดเล็ก ๆ อิงดาวชะงัก ก่อนจะหันไปมองเขา “เอ่อ…ตื่นแล้วค่ะ” เธอพูดเบา ๆ “ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ให้พี่เตรียมอาหาร ทั้ง ๆ ที่มันควรจะเป็นหน้าที่ของดาว” วาคินน์มองเธอ ก่อนจะยักไหล่เล็กน้อย “ก็รู้นี่แล้วทำไมถึงตื่นสาย” เขามองหน้าเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ “แล้วดูขอบตาสิ ดำเหมือนหมีแพนด้า” มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย “เด็กของพี่จะมาหน้าซีด ขอบตาดำแบบนี้ไม่เอานะ อายเพื่อนแย่” อิงดาวชะงักกับคำพูดนั้น “พี่พูดแบบนี้…แสดงว่าพี่จะเปิดตัวดาวกับเพื่อนเหรอคะ” วาคินน์ตอบทันที “ก็ใช่สิ” เขาพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติ “เราเซ็นสัญญาเป็นแฟนกัน อยู่ด้วยกันก็ควรเปิดตัว” เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะมองเธอด้วยสายตานิ่ง ๆ “หรือว่าเธอกลัว…ว่าคนที่เธอชอบจะรู้” อิงดาวเม้มปากแน่น “ไม่ค่ะ…ดาวไม่มีใคร” วาคินน์พยักหน้าเล็กน้อย “ก็ดี” เขาพยักหน้าไปทางโต๊ะอาหาร “รีบมากินเถอะ” “กินเสร็จแล้วไปอาบน้ำ เดี๋ยวพี่ได้ไปมหาลัยกัน” อิงดาวพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหาร แต่ในใจของเธอกลับรู้สึกแปลก ๆ เพราะไม่คิดเลยว่า คนอย่างวาคินน์…จะลุกขึ้นมาทำอาหารเช้าให้เธอ เธอตักอาหารเข้าปากช้า ๆ ค่อย ๆ เคี้ยวไม่เร่งรีบ ส่วนเขาเองก็กินไปเล่นโทรศัพท์เช็คข่าวสาร ทันใดนั้น “ครืด…ครืด…” เสียงโทรศัพท์ของวาคินน์สั่นขึ้นบนโต๊ะอาหาร เขากดรับสายอย่างไม่รีบร้อน “ฮัลโหล” “พี่วาคินน์ค่ะ มารับพิชชาหน่อยได้ไหม วันนี้รถเสียค่ะ แล้วพี่ก้องก็กลับต่างจังหวัดพิชชาไม่อยากนั่งรถสาธารณะ” เสียงหวานออดอ้อนของหญิงสาวดังลอดออกมาจากปลายสาย พิชชา…สาวสวยจากคณะพยาบาล น้องสาวของก้องที่แอบชอบวาคินน์มานาน วาคินน์ถามกลับสั้น ๆ “ที่ไหน” “ที่คอนโดค่ะ ชั้นเจ็ด พี่มารับพิชชาหน่อยนะคะ” น้ำเสียงของเธอหวานยิ่งกว่าเดิม วาคินน์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบเรียบ ๆ “ได้ อีกชั่วโมงลงมารอที่ป้อมยาม เดี๋ยวพี่ไปรับ” ปลายสายเงียบไปแป๊บหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ “แล้วพี่ไม่ขึ้นมาที่ห้องก่อนเหรอคะ” วาคินน์ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ตกลงจะให้ไปทำอะไรกันแน่” น้ำเสียงของเขาเริ่มเย็นลง “ถ้าไม่ลงมาป้อมยาม ก็หาทางมาเรียนเอง” “มารับค่ะ! มารับค่ะ!” พิชชารีบตอบทันที “รอที่ป้อมยามก็ได้ค่ะ” วาคินน์กดวางสาย ตลอดบทสนทนา อิงดาวที่นั่งทานอาหารเช้าอยู่เงียบ ๆ ได้ยินทุกคำ แต่เธอกลับทำเหมือนไม่สนใจ ก้มหน้ากินอาหารเหมือนกำลังเหม่อลอย “ได้ยินแล้วใช่ไหม” เสียงของวาคินน์ดังขึ้น อิงดาวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “คะ?” “ก็ที่พิชชาพูดกับพี่ไง” “เอ่อ…” วาคินน์มองเธอนิ่ง ก่อนจะพูดต่อ “เธอมีหน้าที่กันผู้หญิงออกจากพี่” เขาหยุดเล็กน้อย “ทุกคนที่พี่สั่ง” อิงดาวชะงักเล็กน้อย “ค่ะ…แล้วถ้าพี่ไม่สั่งละคะ” วาคินน์ตอบทันที “ถ้าคนไหนไม่สั่ง เดี๋ยวพี่จะบอกเอง” อิงดาวก้มหน้าลงเล็กน้อย “แสดงว่าต้องมีคนที่พี่ถูกใจสินะ” เธอพึมพำเบา ๆ แต่เขาได้ยินทุกคำ วาคินน์ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ก็แน่นอน” เขาพูดอย่างไม่ปิดบัง “คนสวย พี่ก็ต้องชอบเป็นธรรมดา” เขามองหน้าเธอครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ “แต่ยกเว้นเธอ” อิงดาวเงยหน้าขึ้นทันที “พี่จ้างมาไว้กันหมา” อิงดาวนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามกลับเบา ๆ “ยอมจ่ายหนึ่งล้าน…เพื่อเอาไว้กันหมาเนี่ยนะ” วาคินน์ยักไหล่ “แล้วจะทำไม” “ไม่ดีหรือไง” อิงดาวไม่ตอบ เธอรวบช้อนส้อม ก่อนจะลุกขึ้นยกจานไปที่อ่างล้างจานทันที “พี่ทานเสร็จแล้วก็วางไว้นะคะ” เธอพูดโดยไม่หันกลับมา “เดี๋ยวดาวมาล้างให้” เธอหยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อ “ดาวไปอาบน้ำก่อนค่ะ”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more