อิงดาวสบตาเขาเพียงชั่วครู่ หัวใจเต้นแรง
“ใจเย็นก่อนนะ พี่อธิบายได้ อย่าเพิ่งโกรธนะครับ”
เขากระซิบเสียงแผ่ว แต่เธอกลับเบนหน้าหนี มองออกไปยังแม่น้ำที่ไหลเอื่อยสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ
“หึงใช่ไหมอาการนี้… หึ”
น้ำเสียงเขาเจือแววหยอกล้อ
“พี่คินน์ไม่ต้องมาเย้ยเลยนะ แฟนเก่ามาแสดงความเป็นเจ้าของขนาดนั้น”
อิงดาวสวนกลับทันควัน ริมฝีปากยกขึ้นนิด ๆ อย่างไม่พอใจ แววตาชัดเจนถึงความหงุดหงิด
“เอาแบบนี้นะ ถ้ามีอะไร ไปคุยกันที่ห้องพี่ พี่จะอธิบายให้ฟังทั้งหมดเลย”
วาคินน์ยกมือเรียกพนักงานมาคิดเงิน ก่อนที่ทั้งสองจะเดินไปยังรถ เขาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้เธออย่างเคยชิน แล้วอ้อมไปนั่งฝั่งคนขับ
อิงดาวนั่งนิ่ง มองออกไปนอกหน้าต่าง ไม่แม้แต่จะหันมาสบตาเขา บรรยากาศในรถเงียบลงแทบจะทันที
“พี่ไม่คิดเลยนะว่าแฟนพี่จะหึงพี่ได้ขนาดนี้...”
เธอยังคงเงียบ ไม่ตอบอะไร
“ไม่พูดด้วยจริงเหรอ… มานี่ คาดเข็มขัดก่อนครับ”
เข
