His Serenity (Completed)

Chapter 8

Chapter 8

HINDI maiwasan ni Reni na maasar sa ginagawa at sinasabi ni Jeth. Pero sa kabila niyon ay hindi niya maaring ikatwa ang tunay niyang nadarama. Masaya siyang kasama niya ito ngayon. This was the scene she only dreamed before. Nag-sorry na siya rito subalit hindi nito tinanggap ang paghingi niya ng tawad. Sinabi naman niya ditong ibabalik din niya ang lahat ng kinuha niya dito sa takdang panahon. Subalit hindi pa iyon sa ngayon. May mga bagay pa siyang dapat punuan at iyon ang inaasikaso niya sa ngayon.

Ngunit mukhang ayaw ni Jeth na pag-usapan pa ang tungkol sa kanilang nakaraan at kung anumang bagay na may kaugnayan doon. Sa katunayan, kapag doon na ang tinutumbok ng kanilang usapan ay nagagalit ito, sinasaway siya at iniiba ang usapan. Mas okay na rin iyon dahil nakakabawas ng pressure at awkwardness sa pagitan nila.

Pero hindi pa rin okay sa kanya na pinupuntahan siya nito nang pinupuntahan sa bahay niya at basta na lamang pumapasok doon nang walang abiso man lang at permiso niya. Madalas kapag naroon ito ay inaakusahan siya nito na may relasyon silang dalawa ni Gustavo. Mukhang buong-buo ang paniniwala nito ukol sa bagay na iyon. Hinahayaan na lamang niya. Bahala ito sa gusto nitong isipin. Ang isa pa sa ikinakaasar niya ay hindi pa rin niya nakakalimutan ang ginawa nitong panloloko sa kanya. She caught him red handed. Kumusta na kaya ito at ang babaeng ipinalit nito sa kanya? Sila pa rin kayang dalawa? Hmp, wala akong paki sa kanila!

Sinulyapan niya ito. Nahuli niya itong nakatingin sa kanya. Kanina pa niya ito napapansing sinusundan ng tingin ang bawat kilos niya pero wala naman itong sinasabi na kahit ano. Tahimik lamang ito ngayon. Nakasandal lamang sa hamba ng pinto sa may kusina. Pakiramdam niya tuloy ay isa siyang maliit na organism na sinusuri nito sa microscope.

Nilapitan siya nito sa kusina. Bahagyang sinulyapan ang niluluto niya.

Bigla ay nagsalita ito. “Na-miss mo ba ako noong magkahiwalay tayo?”

Nahinto siya sa paghahalo ng niluluto niya nang marinig ang tanong nito. He’s staring at her intently and seriously. Na-miss? Miss na miss! Iyon sana ang gustong isagot ni Reni ngunit nagsawalang kibo na lamang siya. Iwinaksi niya ang mga mata sa titig nitong nakatutunaw. Hindi naman nito iginiit na sumagot siya. Mukhang nabigla rin ito sa sariling tanong.

“Kumusta si Rose? Ang Mama mo?” anito maya-maya.

Nilingon niya itong muli. “Rose’s fine. Si Mama… matagal ng wala.”

Gumuhit ang pagkagulat sa mukha nito. “Anong nangyari sa kanya?” alalang-alalang saad nito.

“Cancer. Hindi na niya kinaya ang gamutan…”

“I’m sorry to hear that. I didn’t---.”

“It’s all right. Luto na ito. Kumain na tayo.” Mabilis na pag-iiba niya sa usapan. Agad siyang naghain ng pagkain sa hapag. Dumulog naman doon si Jeth.

Tahimik lamang silang kumain. Tunog lamang ng mga kubyertos ang tanging maririnig. Panakanaka ay napasusulyap sila sa isa’t-isa at nagkakatitigan panandali at muli ring magbabawi ng tingin at yuyuko.

“When did you turn so quiet, Reni? I’ve known you for being a talkative lady,” basag nito sa katahimikan.

Nagkibit-balikat siya. “Change is the only constant thing in this world.”

“But I’m wondering what made you change.”

“Ayokong pag-usapan,” she shooed away all the memories of miserable days and sleepless nights. She felt so doomed.

“Paano kung gusto kong pag-usapan natin?” he sounded determine.

“Why are we talking about me? Why don’t we talk about you and your mistress? The name is Bettina, right? I could hardly remember but I guess, it is Bettina,” bawi niya rito.

"I'm sure you vividly remember her. But please, I don't want to talk about it. Let's just drop the topic and continue with our food... I'm sorry."

"Ikaw naman ang nagsimula nito." Isang matalim na sulyap ang ipinukol ni Jeth sa kanya. Nanahimik na lamang din siya kagaya nito.

Pagkatapos nilang maghapunan ay mabilis siyang nag-imis. Nang matapos siya sa pagliligpit sa kusina ay nagtungo siya sa sala. Naabutan niya roon ang lalaki na prenteng nakaupo sa sofa at nanood ng telebisyon.

"Maghahating-gabi na. Wala ka bang balak umuwi?" she mocked. Pinameyngawan niya ito.

"Pinapaalis mo na ba ako? Paano kung ayoko munang umuwi? Dito muna ako matutulog.”

"You are obnoxious, Jeth! Bakit mo ba ito ginagawa? Masyado mong ginugulo ang kalooban ko. Nahihirapan akong mag-isip sa ginagawa mong ganito. Kung ang inaalala mo ay ang utang ko sayo, pwes, maghintay ka at babayaran ko sa'yo iyon lahat. Pero tandaan mo, what you've done to me is unpayable!" sigaw niya nang hindi na siya makapagtimpi ng galit.

"O, bakit doon na naman ang tinumbok ng usapan natin? Bakit hindi na lang natin kalimutan ang nakaraan? All I want is to stay for the night. Is that so hard on your part? Katulad nga ng sabi mo pwede mong bayaran lahat ng sama ng loob na naidulot mo sa akin. Siguro, panahon na para maningil ako. Wife… You’re still my wife, aren’t you? Ni hindi tayo nag-file ng annulment sa korte. I should have sued you for abandoning me but you can make it up to me tonight, Reni. Surrender in my arms… be my lover like it used to be before… make love with me all night long…” he whispered tenderly, arousing her hibernating desire. Tumayo ito sa kinauupuang sofa at magiting na humarap sa kanya. His ambiance of valor turned her into spasms, a reaction her anticipation had made.

Napaatras siya sa nakikitang determinasyon sa mga mata nito. She was so eager to be conquered by this man again. Isa iyon sa mga bagay na pinakahihiling niya. Kay tagal niyang inasam na maglapat muli ang kanilang mga nagbabagang balat. But she was afraid. Afraid of all the difficult consequences she might face after the collapse of desires. Ayaw niyang may pagsisihan siya pagkatapos gawin ang bagay na kinapapanabikan niya. There were a lot of regrets and remorse in her heart and she couldn’t even think how to handle another pound. And what he wanted will surely add one or two… or more.

Gusto niya itong pigilan sa hinahangad nito pero wala siyang lakas upang gawin iyon at hindi niya rin alam kung paano. He was full of passion and danger. He was not Jeth anymore. Gone is the man that is so sweet and fond of her. All she could see is a man ready to punish her for her mistakes and wrong decisions. She was certain he will do what he wanted and he could easily get it. When Jeth touched her, she was burned. She felt the spasms turned into wild shivering arousal. She swallowed hard. She was ready now. No inhibitions. No hesitations.

His lips claimed hers and they breathed together. His palms casted bolt on her skin as he undressed her.  It’s not a dream anymore. Napakaligaya sa pakiramdam na makamit ang pinakahihiling niya, ang maging pag-aari nitong muli at maramdaman ang pisikal na pagmamahal nito. Ayaw na niyang matapos pa ang sandaling iyon. Nagpatuloy ang alab ng kanilang mga damdamin. Mas lalong nagliliyab sa bawat minutong lumilipas.

Inilapag nito ang katawan niya sa sofa nang tuluyan nitong matanggal ang mga saplot nila. He traced her skin with his warm fingers, fire started running through her veins. She was convulsing. She could feel goosebump all over. When his fingers reached the crown of her breast, she gasped as tingling sensation and delightful pain surge within her. His lips claimed the other crown, sucked on to it like a hungry child. She was moaning with the wild passion his mouth was blessing her.

Napasabunot siya sa buhok nito nang maramdama niya ang pinong pagkagat nito sa dunggot niya. Bumaba ang bibig nito hanggang sa marating ang pusod niya. He drew circle on her belly using his tongue. His saliva was like gasoline that easily ignite the burning sensation in her body. She shivered and exploded. She could feel her own liquid dripping between her thighs.

Tila naramdaman ni Jeth ang pamamasa ng kaselanan niya kaya iyon naman ang pinagtuunan nito ng pansin. Bumaba ang ulo nito sa pagitan ng hita niya at binasa ng laway mula sa dila nito ang naglalawang pagkakababae. Ilang sandali pa ay kasama na ng dila nito ang dalawang daliri sa paglalaro sa b****a niyon. Her c******s was sweetly violated. Sunod-sunod at walang putol ang mga ungol at anas niya hanggang sa maramdaman niya ang muling pagsabog sa kalooban niya.

Hindi pa natapos doon ang pagpapaligaya ni Jeth. Kumubabaw ito sa kanya nang matapos namnamin ang katas niya. Ibinuka niyang maigi ang mga hita para makapuwesto ito nang maayos sa pagitan niyon. A lightning pain stroke her when he buried his flesh inside her vaj, his p***s was so huge she was having difficulty accommodating him. It felt like the first time again.

Nang makita nito ang uneasiness na reaction niya ay huminto ito. “Are you okay? Do you want me to stop?”

“Oh, please, Jeth. Don’t make me beg you to continue,” tila hinihikang sabi niya.

At sa isang mabilis na sandali ay muling naglapat ang kanilang mga labi at nagsanib ang kanilang mga katawan. Kasabay niyon ay ang paglipad ng kanilang mga kamalayan sa himpapawid upang marating ang kasukdulan ng langit. At nagtagumpay sila.

Walang namutawi sa kanilang mga labi pagkatapos ng maluwalhating tagpong iyon. Pinangko siya ni Jeth at binuhat patungo sa kanyang silid.  Inihiga siya nito sa kama. Tumabi rin ito sa kanya. Pinupuno siya ng init nito.

“Take a sleep now, Reni,” saad nito. Walang pagdadalawang isip namang sumunod ang kanyang diwa. Nagpatangay siya sa antok na dulot ng pagod.

Naalimpungatan si Reni ng gumalaw ang higaan niya. Pagmulat niya ng mga mata ay nakita niyang patayo ng higaan si Jeth. Napuno ng takot ang kanyang dibdib. Mabilis siyang bumalikwas ng bangon. “Don’t leave me, Jeth! Please…” she panicked.

Amused na lumingon ito sa kanya. “Iinom lang ako ng tubig. You drained me. Pasensya na at nagising kita.”

Nabura ang pangamba sa dibdib niya sa sinabi nito. Kasunod naman niyon ang pagguhit ng pagkapahiya sa mukha niya. Ang OA ng naging reaksyon niya. “Akala ko iiwan mo ako.”

“Hindi kita kayang iwan. I can’t afford to lose you again.” Nag-init ang pisngi niya sa sinabi nito. She was touched. “Pero kailangan ko munang umabsorb ng bagong ilalabas,” natatawang dugtong nito. Tumuloy na ito sa kusina at pagbalik nito ay muling nahiga sa tabi niya.

Isiniksik niya ang katawan sa dibdib nito, just like the way before. She savored the moment being with her husband again. Husband. It felt like seventh heaven. Niyakap niya ito ng mahigpit at muling umagaw ng antok.

HINDI malaman ni Rosco kung nasa katinuan pa ba siya sa mga bagay-bagay na pinaggagagawa niya nitong mga nakaraang araw. Bumabaliktad na yata siya sa sarili niyang plano. Gusto niyang sumubok silang muli ni Reni. Baka sakaling ngayon ay magtagumpay na sila. Wala na rin naman itong makukuha sa kanya kung sakaling ulitin nito ang ginawa sa kanya noon. But he hoped na hindi iyon maulit kung sakali mang makabawi na siya sa pagkakalubog. Palaisipan pa rin sa kanya kung bakit ito nakikuntsaba sa pangagantso sa kanya. Parang hindi na siya naniniwalang nagawa nito ang bagay na iyon sa kanya. May mabigat na dahilan siguro ito ng mga panahong iyon. Ngayon ay parang ang sarili pa niya ang sinisisi niya na hindi niya ito kinumpronta ng gabing iyon na narinig niya ang pag-uusap nito at ng kapatid nito. Baka may malaki itong problema sa pamilya. He should have asked her why. Pero nagpatangay siya sa kanyang emosyon. At muli ay magpapatangay siya. His emotions obscured his judgments. Dalangin niyang tama ang nararamdaman niya ngayon.

Marahil ay hindi na muna mahalaga ang mga bagay na iyon sa ngayon. Sa nakikita kasi niyang reaksyon ni Reni ay mukhang masaya rin ito sa sinabi niyang magsimula silang muli. She was over willing.

“Why you keep staring at me?” pukaw nito. Nasa katapat niya itong silya. Naglalro sila ng chess. Wala na siyang ibang maisip na gawin para manatili pa sa bahay nito ng matagal.

“I’m afraid you will just banish again and leave me here alone,” wika niya. Totoo iyon sa puso niya.  Hindi niya alam kung saan niya hinuhugot ang mga salitang iyon. Marahil sa kaibuturan niya ay hindi naglaho ang pag-ibig niya para dito. Natabunan lamang iyon ng galit at pagnanasang makapaghiganti. At ngayong nagkita silang muli ay natunaw ang mga iyon at muling sumibol ang pagmamahal niya para dito.

“Check,” anitong hindi humiwalay sa titig niya.

“You are so great. It makes me want to kiss you.” Kinabig niya ito upang hagkan. Hindi niya ito hinayaang makawala agad sa halik niya. Wala na siyang paki sa mga chess pieces, hinayaan niyang gumulong iyon o kahit mawala pa ang mga iyon. Si Reni lang ang importante sa kanya ngayon. Makaraang sandali pa ay nakahandusay na sila sa floormat.

Bigla na lamang siya nitong kiniliti. Dahil doon ay nakagawa ito ng paraan upang makawala sa mga labi niya. She was catching precious breath. Gumanti rin siya ng kiliti rito. Ilang saglit pa’y nagpagulong-gulong na rin sila sa pagkikilitian. Tawanan sila ng tawanan at hagikgikan ng hagikgikan.

“Para tayong mga bata nito, Jeth. Tingan mo yang likod mo basang-basa na sa pawis.”

“I don’t care. I want us to stay like this forever. Magsimula ulit tayo ng bago, Reni. Isang magandang simula.”

Sumeryoso ang ekspresyon nito. Nang mga sandaling iyon ay natakot siya sa maari nitong isagot. He was afraid of rejection. Baka mali siya sa inaakala niyang mutual na damdamin na nararamdaman nito.

Ngunit mabilis na naglaho ang lahat ng agam-agam niya nang bigla siya nitong kabigin at ubod ng higpit na yakapin.  Umiyak ito. Kusang gumalaw ang mga palad niya upang haplusin ang likod nito at palubagin ang kung ano mang nararamdaman nito.

“Ssshhh… Pakiusap, huwag kang umiyak… I’m sorry if I upset you with what I’ve suggested. Kung ayaw mong sumama---” Bigla siya nitong tinampal sa dibdib.

“Syempre, gusto kong makasama ka uli. Gusto kong magsimula ulit tayo ng panibago. Ang tagal kong hinitay ito.”

“Oh, Reni… This time I’ll assure you that I won’t let this second chance fail us.” Hinagkan niya itong muli sa mga labi.

At iyon ang magiging simula nilang muli.

“BILISAN mo Jeth!” sigaw sa kanya ni Reni. Tumatakbo sila sa taniman ng mga tubo. Mukhang excited na excited talaga itong muling makita ang mga katutubo. Napakatagal na panahon na rin mula ng huli silang magtungo roon ng magkasama.

Ang tubuhan na lamang ang tanging natira sa kanya. Iyon lamang ang tanging naiwan sa kanya noon kaya hindi siya nagbalak na ibenta iyon o isangla. Maraming mga katutubo ang naninirahan doon at iyon na ang naging kabuhayan sa loob ng mahabang panahon. Hindi niya kayang itakwil ang mga ito upang mabuhay lamang siya ng marangya ulit kaya hinayaan na niyang iyon ang patuloy na gawing kabuhayan ng maraming pamilya roon.

Ang una niyang plano na payabungin ang cane production doon ay hindi natuloy dahil sa kasalatan ng pondo at bumababang ekonomiya ng bansa. Walang investor ang nagtitiwala sa kapasidad ng cane farming. Wala ring lending company at bangko ang nais na magpahiram ng sapat na puhunan para maitayo sana niya ang maliit na factory na balak niya. Tuluyan siyang nawalan ng gana dahil sa lahat ng mga nangyari. Pero ngayon ay ganadong-ganado na siyang muli. May pampuhunan na rin siya mula sa nakukuha niyang allowances na ibinibigay ni Cassandra bilang driver-bodyguard nito.

“Bahala ka kung ayaw mong bilisan! Mauuna na ako sa’yo!” sigaw muli ni Reni at nagtatakbo na patungo sa kumpol ng mga katutubong naghihintay sa kanila.

“Hintayin mo ako!” balik-sigaw niya at tumakbo na rin.

Nang maabutan niya si Reni ay inabot niya ang kamay nito at magkapanabay silang tumakbo hanggang sa marating nila ang bungad ng maliit na village ng mga katutubo. Nakatayo halos lahat ng mga naninirahan doon sa harap ng malawak na tarangkahang yari sa mga iba’t-ibang kahoy. Tila sadyang hinintay ng mga ito ang pagbaba nila. Pawang gulat ang nakabakas sa anyo ng mga ito, naestatwa ang mga ito sa loob ng mahabang segundo. At sa isang mabilis na iglap ay bigla na lamang naghiyawan ang mga ito sa kung anong tuwa na lumukob sa bawat diwa ng mga ito.

Inilabas ng mga ito ang mga instrumentong naalala pa niya. Marahil, laging bitbit ng mga katutubo ang bagay na iyon saan man magpunta ang mga ito. They started playing the musical instruments. It was fantastic! Nagsimula sa mahinang tugtog ang lahat hanggang sa lumakas ang tunog at sabayan ng mga indayog. Katulad dati ay iginiya sila ni Jeth ng mga ito sa bilog na binuo ng mga ito. Sumayaw sila at nakisabay sa awit ng kalikasan. Napakaigaya niyon sa pakiramdam, napakabusilak, napakapayak. Nagniningning sila sa kaligayahan ni Jeth. Oh, how she wished to stop the time here in this place. Saan doon na lang sila. Sana lagi na lang ganoon, pag-ibig lang nararamdaman niya at naiisip.

Nang hapuin sila ni Jeth sa pagsayaw ay hinila siya nito palabas ng bilog. Nilapitan sila ng isang matandang lalaki, ang pinuno ng mga katutubo. Si Mang Koro. “Labis po naming ikinagagalak ang pagbabalik ninyo sa tigang na lupaing ito, Ser. At labis naming ikinasisiya na makita kayong muling magkasama ng maganda ninyong kapareha,” anito.

“Maraming salamat po sa mainit na pagtanggap ninyo sa amin ng aking esposa,” tugon ni Jeth at nakipagkamay rito. Nakangiting nakigaya rin siya sa kanyang asawa.

“Mga kasama, tayo ay magdiriwang sa kanilang pagbabalik! Mabuhay ang Senyor at Senyora!” malakas na sigaw ng matanda. Naghiyawan ang mga kasamahan nito. At muli ay nagkaisa ang diwa ng mga ito at bumuo muli ng ritmo. Nagsayawan ang lahat muli.

Hindi na napigil ni Reni ang damdaming yakapin ang bawat nakasasayaw niya, babae man o lalaki, bata man o matanda. Sadyang nakakalobo ng puso ang init ng pagsalubong ng mga ito.

Kahit ang paraan ng pagluluto ng mga ito ay sinasabayan ng awitan. Ang lahat ay kumikilos at nagtutulong-tulong. It was really amazing. “They are very wonderful people, Jeth. I am very happy. I’m having so much fun.”

“Napakasaya kong ikaw ulit ang kasama ko sa pagbabalik ko dito.”

“Natutuwa akong isinama mo ulit ako rito. The natives are still very heartwarming. Hindi pa rin sila nagbabago.”

Hinila siya nito palayo sa mga nagluluto at naupo sila sa lilim ng isang malaking puno. “Napakaligaya kong makasama ka, Reni. Ikaw lang ang mamahalin ko. Hanggang kaya ko ay patutunayan ko iyon sa iyo.”

“Jeth…” anas  niya. Siniil siya nito ng halik. Maalab. Mabini. Mayumi.

Naghiyawan ang mga batang nakakita sa kanila. Agad naman silang nahinto ni Jeth. Sinaway naman ang mga ito ng mga magulang ng mga ito.

“Basta-basta ka na lang kasing nanghahalik, eh.”

“Hindi ko mapigilang halikan ka. Walang hanggang ang panghalinang taglay mo, Reni!”

“Naku, gutom lang ‘yan. Tara na, kumain na tayo,” niyakag na nga niya itong bumalik sa mga nagluluto. Ilang oras pa ay natapos na rin ang lahat at naghanda sa hapag. Isa iyong boodle feast. Sabik na sabik silang sumalo roon ni Jeth.

Pagkatapos ng mahabang kainan ay muling nagdiwang ang mga katutubo. Nagsayawan at nag-awitan muli hanggang sa bigla na lamang umulan. Subalit walang natinag sa mga ito. Mas lalo pang nadagdagan ang kaligayahan ng mga ito sa pagbuhos ng malakas na ulan.

Pero hindi sila nagtagal sa ulan ni Jeth. Dinala siya nito sa isang bahay-kubo roon. The rain serves its purposed. Hindi na nila pinatagal pa ang init sa loob ng kanilang katawan at pinakawalan na nila iyon agad. Kung saan-saan sila dinala ng mga bugso ng damdamin. Parang magpakailanman na ang tagpong iyon.

“Mahal na mahal kita, Reni…”

“Mahal na mahal din kita, Jeth…”