Blown To Forever

Chapter 12

"Okay na kayo?" Bungad sa amin ni Vien nang nakalabas na kami.

Sabay sabay namang tumingin sa amin ang apat na kasalukuyang naglalaro nang online games. Mabuti nalang at wala na dito yung Kate nayun.

"Ayos nayan sila, obvious naman sa labi ni Kendrick" komento ni Yhuan.

Agad akong napalingon kay Kendrick at nakita kong mamula mula ang labi niya at may gloss pa.

Shit!... Gloss ko yan eh, nakuha niya ata kanina nong hinalikan niya ako. Gusto ko nalang lamunin nang lupa sa kahihiyan.

Agad dinilaan ni Kendrick ang labi niya at binalingan niya ako whith his anong problema mo look.

Simamaan ko siya nang tingin. Bakit ba kasi di niya pinahiran ang labi niya kanina.

"O-okay" tanging nasabi ni Vien at tinitigan ako mula ulo hanggang paa.

"Uuwi na kami." paalam ko sa kanila at hinila na si Vien para sana makaalis na doon, kaso hindi naman gumagalaw si Vien.

"M-may lakad ako" nauutal niyang sagot.

Tumango nalang ako at naglakad na paalis doon. Ako nalang ang uuwi.

"Sabay na tayo" sulpot ni Kendrick sa gilid ko.

Agad uminit ang pisngi ko. Hindi ko alam pero naiilang ako sa prisensiya niya, naaalala ko kasi ang ginawa namin sa guidance kanina.

"Are you okay? Masama ba pakiramdam mo? Ang pula mo ata" tanong niya at hinawakan pa ang noo ko.

Napatalon ako sa biglaang paglapit na naman nang mukha niya. Napatingin tuloy siya sa akin na parang sinusuri ang reaksiyon ko.

"Dont tell me your still thinking what we do earlier" he said with a ghost of smile in his lips.

"Di no" sagot ko at winaksi ang kamay niya at nauna nang maglakad.

Sino bang babae ang di yun iisipin? Muntikan konang masuko sa kanya ang sarili ko. I admit his not my first kiss pero siya ang unang nakahawak sa parte nang katawan kong dapat ako lang ang nakakakita at nakakahawak.

"Deffensive!" Sigaw niya sa likuran ko at naramdaman kona naman ang presensiya niya sa gilid ko.

"Ba't mo iniwan yung apat don?" tanong ko para maiwala ang kamanyakan niya. Siya bayun o ako? Arghhh Ako pala!

"Four?" tanong niya na parang hindi alam ang tinutukoy ko.

"Yung mga bestfriend mo"

"Ah! You mean the four idiots?" sagot niya.

"Maka idiot ka sa mga bestfriend mo kala mo dika din idiot" sagot ko sa kanya.

"Ang harsh mo!" nagtatampo niyang sabi.

"I'm just stating the fact Ken" sagot ko sa kanya.

"Your not. You're too mean lang talaga sa akin" pag papacute niya sa boses niya. Ang konyo nang mokong.

Andito kami sa corridor nang first floor nang Faculty building, mabuti nalang talaga at walang estudyante dito.

Nilingon ko siya at naka pout nga ang mukong. s**t! ang cute naman!. Lumingon ako sa paligid at walang nakakita sa ginawa niya.

"Stop that! You're not cute" litanya ko at pinisil ang pisngi niya.

Napahiyaw pa siya sa sakit.

"Wag mong ipakita yan sa iba" i said. Ayaw kong nakikita siya nang iba na ganun ang mukha, dapat ako lang. Dapat ako lang ang nakakaalam kung paano mag pacute ang isang Kendrick Dale Vega.

Agad siyang nagpatango tango. "Yes baby!" sagot niya na ikinangiti ko.

"Gusto mo ihatid na kita sa inyo?" tanong niya. Palabas na kami ng gate at nakikita kona ang sasakyan namin.

"Manong Henry is here na naman kaya wag na. Uwi kana din" baling ko sa kanya.

"Pano kong ayaw ko?. I want more time with you" hirit niya na naman.

Gusto ko! Gustong gusto ko sana kaso pagod nadin ako sa mga nangyare ngayong araw.

"You should go home na alam kong pagod kadin. Tsaka pagod ako!" reklamo ko.

"If that's what you want then." malungkot niyang sabi.

"Don't worry next time nalang" i said to light up his mood.

Tumango siya at ngumuso.

"Give me kiss first." he demand at nagpa cute pa.

"Bawal pa. Di pa tayo eh" sagot ko kaagad. Naalala ko kanina na naghalikan na kami at di lang basta halikan naka second base pa siya agad. s**t! Ang bilis naman maka score nang isang Kendrick.

He pout. "Nag kiss na naman tayo kanina ah. Pinahawak mona ngayan sa akin oh" sabi niya at nginuso ang dibdib ko.

Agad uminit ang mukha ko. Lumingon lingon ako sa paligid mabuti nalang talaga at nakauwi na ang ibang estudyante. Ni point out niya pa talaga ang ginawa namin kanina. Wala ba siyang hiya?

Sinapak ko siya dahil sa kahihiyan ko. Sino ba ang matinong babae ang di mabibigla dahil doon?. Nakaka ilang kaya pag-usapan ang mga ganyan.

"Tumahimik kanga Kendrick nakakahiya. Tsaka wag kang feeling nadala lang din ako" sigaw ko sa kanya.

Baka isipin niya pa. Gustong gusto ko ang nagyare kanina. Oo gusto ko! Pero ayaw kong pag-usapan nakakahiya kaya.

"Sino bang hindi madadala sa halik ko? I'm a good kisser kaya" mayabang niyang sabi.

Grabe iba din ang confidence nang lalaking to, abot ata hanggang langit.

Napangiwi ako sa sinabi niya. "Feeling ka masyado, ampanget mo kaya humalik. Kaya nga diba tumigil tayo" natatawa kong sagot sa kanya.

Sumimangot siya sa sagot ko. "Liar. Umungol kapa nga eh. Sabi monga Ahhh~" sagot niya at umungol pa talaga.

Tinakpan ko ang bibig niya dahil sa lakas noon. Walang hiya talaga tong lalaking ito.

"Tumahimik kanga" sabad ko sa kanya dahil baka may makarinig at kong ano ano pa ang isipin.

Hinapit niya ang bewang ko dahilan para masubsob ako sa dibdib niya.

"Baka gusto mo ulitin natin dito, to remind you how good i am" nangbabanta niyang sabi.

Agad ko siyang natulak sa pagkabigla at tumakbo na ako sa nag aabang naming sasakyan.

"Go home Kendrick. You're so pervert." sigaw ko sa kanya.

He laugh barkly sa reaksiyon ko. Hindi naman siya sumunod. Tumatawa akong pumasok sa loob nang sasakyan namin.

He wave his hands noong umandar na ang sasakyan namin. Natatawa padin ako kahit nakaalis na kami. Ang kamanyakan talaga nang mukong ay walang pinipiling lugar.

"Boyfriend niyo po si Sir Kendrick maam?" tanong ni manong Henry sa gitna nang byahe.

Hindi ko alam kong paano niya nalaman ang pangalan ni Kendrick gayong diko pa naman ito nababanggit.

"Hindi po manong" sagot ko.

"Pano niyo po nalaman ang pangalan niya?" I ask.

"Naku maam! Kilala po sila dito, dahil sila po ang pinakamayaman dito sa Montereal. Andami po kasi nilang business isa na doon ang Airline company na bumabyahe local at international." pagpapaliwanag ni Manong.

Napatango tango ako. Mayaman pala talaga sila at basi sa sinabi ni manong malayong malayo ang estado nang buhay ko sa buhay niya. Airline company din ang business nang pamilya ko pero dito lang sa loob nang bansa ang byahe at pinagpaplanuhan nina daddy na mapalago ito at makabyahe na sa ibat ibang mga bansa at maliban doon wala na kaming ibang negusyo.

"Ganun po ba" tanging nasagot ko sa pagkakamangha.

Pagkapasok ko sa bahay nadatnan ko si mommy at daddy sa sala.

"Good afternoon mom, dad." lapit ko sa kanila.

Na miss kodin silang datnan dito. Palagi kasi silang busy this past few weeks.

"Hija!" mama hug me.

"We have a good news for you" excited na sabi niya.

"What is it-?"

"Our Airline will travel international na" sagot kaagad ni mama kahit dipa ako tapos magsalita. Halatang masaya talaga siya.

"Really? It's a good news nga po" i said. Masaya ako para sa kanila.

As a child seeing your parents happy is your greatest happiness too. Mahal ko ang pamilya ko and i'm willing to risk everything just to maintain the smile on their faces.

"Kaya bukas we will be having a party here to celebrate our success" daddy said.

"Sige po dad. Btw, paano po na accomplish niyo kaagad ang pagpapalago nang airlines natin in just a span of time?" tanong ko. I got curious, kasi parang ambilis naman ata.

"Someone invest and help us hija!. You will meet them tommorow" sagot ni papa.

Mas lalo akong naging excited para bukas. Kung sino man sila ay papasalamatan ko sila nang personal, for helping my family.