Chapter 17
Nanigas ako sa kinakatayuan ko dahil sa nakikita ko ngayon. Nasa harap ko si King Gabi na nakaupo sa sahig at nakasandal ang half body sa pader na puno ng dugo ang kanyang katawan. Bigla na lang bumuo ang mga luha sa aking mga mata.
“Ya-ni... it’s... it’s al-right,” paputol-putol niyang sabi.
Hindi ako nakaimik. Pagnakikita ko ang dugo, naalala ko ang mga nagawa ko nung bata pa ako. Napatakip ako ng bibig sabay na ring nahulog ang mga luha sa aking mata.
“Ya-ni... please... don’t... cr-cry…”
Humikbi lang ako. “...it... makes... me... sad”
“What... happened?” tanong ko habang humihikbi.
“...a... long...story,” paputol-putol niyang sagot.
Akala ko hindi na ako muling iiyak pagkatapos ng nangyari kanina pero meron pa palang parating. Sandali, namamatay na siya, wala man lan
