SHHS 32
Xylene's Point of View
Masakit ang ulo na idinilat ko ang mga mata ko. Nasaan ba ako? Ang huling pagkaka-tanda ko ay bigla akong nahilo at nawalan na lang ng malay. Si Lucas pa nga ang huli kong kasama eh.
I narrowed my eyes to see where I am. At ganoon na lang ang pagta-taka ko nang malaman kong nasa isang madilim na kwarto ako.
I tried to move but my forehead creased when I found out that my hands are tied around the armchair I have been seating to.
What? Sinubukan kong gumalaw but to no avail.
"L-Lucas?" Tawag ko sa huling taong naalala kong kasama ko. Anong meron? At bakit ako andito?
"Lucas? Damn! Where are you?" Unti-unti na akong nilulukuban ng takot. Ano hang ginagawa ko rito? At nasaan si Lucas?
"Oh you're finally awake." Bigla kong narinig ang boses ng isang lalak
