รุ่งเช้า ณ บ้านพักเก็บตัว
แสงอาทิตย์ยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาไม่ได้ทำให้ความรู้สึกอุ่นใจเกิดขึ้นเลย ท็อปลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความหนักอึ้งในศีรษะ แต่สิ่งที่หนักกว่าคือความรู้สึกที่กลางอก เขารู้สึกถึงวงแขนแกร่งของคิมหันต์ที่ยังพาดอยู่บนเอวของเขา และร่องรอยตามร่างกายที่เป็นหลักฐานย้ำเตือนถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน
มันไม่ใช่แค่การแสดง... และมันไม่ใช่แค่ความเมา
ท็อปค่อยๆ ยกแขนของคิมหันต์ออกอย่างเบามือที่สุด เขามองใบหน้ายามหลับของชายหนุ่มที่เป็นทั้งคู่กัดและคนบนเตียงเมื่อคืน ความรู้สึกสับสนประดังประเดเข้ามาจนแทบหายใจไม่ออก
กูทำอะไรลงไปวะ? กูชอบผู้หญิงมาตลอดไม่ใช่เหรอ? แล้วความรู้สึกโหยหาเมื่อคืนมันคืออะไร?
ความกลัวเริ่มเกาะกุมหัวใจ กลัวว่าตัวเองจะไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป กลัวสายตาคนรอบข้าง และที่สำคัญที่สุด... กลัวใจตัวเองที่ดันรู้สึกดีกับสัมผัสของคิมหันต์
ท็อปลุกขึ้นจากเตียงอย่างเงียบเชียบ เขาคว้
