“นาย…ช่วยลุกขึ้นยืนหน่อยได้มั้ย ฉันจะพันแผลให้”
เมื่อล้างทำความสะอาดแผลเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวได้เอ่ยให้ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเพื่อที่จะได้พันแผลให้กับเขาได้ถนัดมากขึ้น
“อืม ได้”
สิ้นประโยคคำพูดของหญิงสาวร่างกำยำจึงหยัดลุกขึ้นยืนเต็มความสูงอย่างว่าง่าย ทว่าดวงตาสวยถึงกับต้องรีบหลุบตาลงต่ำทันทีด้วยความเขินอาย เมื่อดันเผลอมองแผงหน้าอกใหญ่ขาวเนียนของเขาอย่างไม่ตั้งใจทำให้ใบหน้าเธอพลันผุดแดงก่ำหัวใจเต้นระรัวขึ้นมาเสียดื้อๆ
“ชะ ช่วยกางแขนออกหน่อย”
“ได้สิ”
ชายหนุ่มยังคงตอบรับคำสั่งอย่างเชื่อฟัง เขาได้กางแขนอันแข็งแกร่งออกห่างจากลำกายพอประมาณ หญิงสาวจึงยื่นมือไปหยิบผ้าพันแผลในกล่องปฐมพยาบาลที่วางอยู่ใกล้ตัวแล้วก้าวเข้ามายืนอยู่ตรงหน้าร่างสูงในระยะประชิดจนจมูกของเธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นกายจากน้ำหอมอ่อนๆ ประจำตัวเขานั่นก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกประหม่า
หัวใจดวงน้อยก็ยิ่งกระเพื่อมไหวระลอกแล้วระลอกเล่ายากที่จ
