“เอ่อ งั้นเราอย่ามัวแต่พูดพร่ำทำเพลงเลย มากินข้าวกันดีกว่าเนอะ มาๆ นั่งๆ” นวินท์ทำทีเปลี่ยนเรื่องชักชวนให้ทั้งสองทานข้าวด้วยกัน เจ้าของบ้านอย่างไคริวที่หมดคำจะพูดกับเพื่อนตัวดี เขาก็ไม่มีทางเลือกจึงได้เดินไปนั่งตรงเก้าอี้อย่างช่วยไม่ได้
“มานั่งนี่สิ”
“อะ อืม” ชายหนุ่มหันมาเอ่ยกับหญิงสาวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง เธอจึงพยักหน้ารับเล็กน้อยก่อนจะเดินไปนั่งตรงเก้าอี้ข้างๆ เขาอย่างเชื่อฟัง และหลังจากนั้นนวินท์ก็ไม่รอช้าที่จะนำเครื่องดื่มมารินใส่แก้วให้กับทั้งสองอย่างกระตือรือร้นด้วยตัวเอง ราวกับเขานั้นเป็นพนักงานบริการในภัตตาคารสุดหรูคอยอำนวยความสะดวกให้กับคู่รักที่มาดินเนอร์ในช่วงเวลาที่สุดแสนโรแมนติก
“ไม่ต้องเกรงใจนะคุณคนสวย เชิญรับประทานตามสบายเลยครับ” นาวินท์พูดเสียงหวานพลางยิ้มตาหยีในขณะที่เขากำลังรินเครื่องดื่มให้กับหญิงสาว แต่ทว่าเธอตอบกลับเขาด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างเพราะยังรู้สึกโกรธเคืองเ
