Chapter
17
ลิปสติกนี้ของใคร
ช่วงบ่ายของวันต่อมาทุกคนเดินทางกลับบ้านกันแล้วแต่จันทร์เอ๋ยต้องไปที่สถานีตำรวจเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืน ทำให้เธอต้องกลับพร้อมบรู๊คลินเพราะเขาอาสาพาเธอไปที่สถานีตำรวจเอง
“จริงๆ แล้วคุณไม่ต้องมากับฉันก็ได้นะคุณกลับบ้านเลยก็ได้นะ เดี๋ยวฉันกลับเองคนเดียวก็ได้” จันทร์เอ๋ยพูดขึ้นมาอย่างเกรงใจบรู๊คลิน
“นี่คุณหยุดเกรงใจผมสักทีเพราะตำรวจก็ให้ผมมาเป็นพยานในครั้งนี้ด้วยคุณนี่กังวลเป็นคนแก่ไปได้” บรู๊คลินพูดขึ้นมาจันทร์เอ๋ยก็ทำหน้าบึ้งใส่เขาทันที
“คำก็แก่สองคำก็แก่ระวังได้เมียแก่นะ” จันทร์เอ๋ยพูดประชดบรู๊คลินที่เขาชอบว่าเธอแก่
“ก็ได้นะไม่ติดจะแก่หรือสาวก็ได้แต่คนแก่ก็ดีอบอุ่นดี” บรู๊คลินพูดกวนจันทร์เอ๋ยกลับ เธอกำลังจะพูดต่อแต่เจ้าหน้าที่มาเรียกทั้งสองคนให้เข้าไปก่อนไม่อย่างนั้นวันนี้ไม่จบง่ายๆ แน่
เมื่อทั้งสองทำธุระทุกอย่างเสร็จก็ออกเดินทางไปที่สนามบินทันที
