Hazal’dan
Şu anki durumda ne yapmam gerekiyordu? Çakır’ı içeriye alıp annesini görmesini mi sağlamalıydım yoksa halamı uyarmalı mıydım? İki türlü de burada büyük bir kaosun olacağını bildiğim için öylece durdum. Kararsızlık bütün bedenimi sarmışken ne yapmam gerektiğini de bilmiyordum.
Sadece ne yapacağını bilmeyen biri gibi öylece delikten bakıyordum. Çakır “Ecevit, Hazal!” diye bağırınca içeride bir hareketlilik oldu. Babam yanıma geldi ve kolumdan tutup içeriye götürdü. “Sakın, Hazal! Belli edersen kızım demem!” dediğinde tepkisizce yüzüne baktım. Bu nasıl bir babaydı? Bunu söylemekten başka bir şey yapamıyordum.
Kafamı salladım. Babam, halamın kolundan tutup onu alt kattaki banyoya soktu. Ben de gidip kapıyı açtım. Sanki yeni uyanmış gibi gerindim ve “Kuzen,” dediğimde kaşları çat
